1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

کتاب دنیای طوطی خاکستری - گرد آورنده: امیدشایگان

کتاب دنیای طوطی خاکستری - گرد آورنده: امیدشایگان

کتاب دنیای طوطی های خاكستری

با توجه به اینکه 4 سال از انتشار نخستین کتابمان گذشت تصمیم گرفتیم تجربه اولمان را که دیگر تصمیم به چاپ مجددش نداریم را به صورت رایگان اینجا در اختیار علاقه مندان قرار دهیم.

طراحی و صفحه¬آرایی: محمد تقی کریمی 
ویراستاری: امید شایگان
ترجمه: محمد تقی کریمی 

گردآورنده: امید شایگان (09122430306)
چاپ دوم: بهار 92

تمامی حق و حقوق این کتاب و حق چپ و  انتشار مجدد آن برای شرکت دنیای منقارکج ها محفوظ می باشد

صاحب امتیاز : امید شایگان آذر

***

WWW.2-T.IR
WWW.WORLD-PARROT. COM


فهرست مطالب

معرفی نژاد طوطی خاكستری 6
طوطی خاكستری در طبیعت 8
یك پرنده اهلی 16
خریدن طوطی خاكستری 22
كمی از آناتومی 26
مسكن 40
آموزش و تربیت 52
سوالات فراوان 66
مشكلات رفتاری 78
سلامتی و مراقبت 86
در موقع فرار از خانه چه كنیم؟ 90
فهرست راهنما 94


دو نمونه از طوطی¬های خاكستری در اسارت زندگی می¬كنند كه بیشتر به طوطی خاكستری گابن «كانگُ» و «جاكُ» معروف هستند. طوطی خاكستری «تیمنه» یا «تمنه» كوچكتر از آنها است. طوطی «تیمنه» در مجمع الجزایری در آفریقای غربی كه قلمرو وسیع این نوع پرنده است، زندگی می¬كند. طوطی¬های خاكستری از نژاد آفریقای غربی هستند كه اكثریت آنها به طور دسته جمعی در اسارت متولد می¬شوند. آنها بر اساس استعداد قابل توجهشان در تقلید صداها، به ویژه صدای انسان متمایز می¬گردند.

دو گونه متفاوت
با سی و سه سانتیمتر طول، «جاكُ« از «تیمنه» بزرگتر است. تقریباً یك سوم تمام طوطیهای خاكستری گابن بالغ، یك دم با رنگ قرمز تند را به رخ می¬كشند. به جز طوطی¬های جوان كه دمشان با یك نوار خرمایی تیره رنگ تمام شده است. منقارشان سیاه رنگ است و چشمان پرندگان جوان در طی ماه های اول تیره رنگ می¬باشد كه وقتی سن آنها به یك سالگی می¬رسد، به رنگ طوسی روشن تبدیل شده و پرهای آنها زرد رنگ می¬گردد. ما امروزه طوطی گابن و طوطی خاكستری تیمنه را مثل دو گونه¬ زیر مورد بررسی قرار می دهیم. اما این طبقه¬بندی در آینده نزدیك ممكن است دوباره تكرار شود. این دو پرنده هنگامیكه در كنار هم هستند، مشكل با یكدیگر اشتباه گرفته می شوند، دو نوع مختلف یك نوع گابن در متن بالا مورد بررسی قرار داده شده است. 
در گونه «تیمنه» پر و بالها به اندازه بیست و پنج سانتی¬متر بوده و عموماً دارای رنگ خاكستری تیره با یك دم قرمز مایل به قهوه¬ای تقریباً سیاه هستند. منقار گونه «تیمنه» سیاه است به جز در یك منطقه، كه رنگ لبه فك پایین نسبت به فك بالا متفاوت می باشد. مانند نژاد «جاك»، چشمان نژاد «تیمنه» در طی سالهای اولیه به رنگ تیره و سپس طوسی روشن تغییر رنگ پیدا می¬كند. آنها به سن بلوغ كه می¬رسند، دارای یك رنگ آمیزی طوسی - زرد می¬شوند.

زیستگاه طوطی خاكستری
طوطی خاكستری آفریقایی در جنگلهای استوایی و دشت¬ها زندگی می-كند. جمعیت طوطی خاكستری نژاد «تیمنه» به طرز چشمگیری از نژاد طوطی خاكستری گابن اهمیت بیشتری دارد، ما به تعداد فراوان با نژاد تیمنه در منطقه غربی مواجه شده¬ایم.
در مناطق جنگلی انبوه و سرسبز و یا در حاشیه جنگل یعنی در كنار زمین¬های كشاورزی، مكانهایی است كه آنها می توانند تغذیه كنند.
آنها پرندگانی با خلق و خویی مشكل در مشاهده شدن می¬باشند. زیرا فقط زمانیكه آنها بین آشیانه¬شان و مكانهای تغذیه سفر می¬كنند، پروازشان قابل مشاهده است. طوطی خاكستری «گابن» از طوطی آفریقای مركزی، درشت¬تر می باشد.
دم قرمز تیره طوطی خاكستری «گابن» آن را از نژاد طوطی خاكستری «تیمنه» متمایز می¬كند.

یك تغذیه متنوع
مواد غذایی¬شان بیش از هر چیز از میوه¬های سیاه رنگ، گلها، برگها و غلاتی كه از روی درختان بویژه درختان انجیر وحشی پیدا می¬كنند، تشكیل شده است. هنگامیكه آنها تغذیه می¬كنند جهت گذر از روی شاخه¬ها، پنجه¬ها و منقارهای قویشان را به كار می¬گیرند مانند یك عضو اضافه¬ای كه در آخر كار باید مورد استفاده قرار بگیرد. طوطیهای خاكستری بسیار اجتماعی هستند، هر كاری را با هم انجام میدهند و به این صورت مواد غذایی شان را بدست می آورند. دانه¬های سیاه به راحتی با نیروی زیاد منقار باز می¬شوند در حالیكه میوه¬ها و سایر مواد غذایی كه ابعادشان بزرگتر است، توسط پنجه¬ها مانند یك گاز انبر نگه داشته می¬شوند و در همان حالت زبان و منقار استخراج تكه¬هایی كه غنی¬تر هستند را به عهده می-گیرند.
در خصوص میوه¬ها آنها به طرف میوه خم می¬شوند و میوه را در منقار خود جای می¬دهند گاهی اوقات به منظور فشار دادن و از گوشت میوه استفاده كردن و گاهی به منظور نوشیدن آب میوه، این عمل را انجام می دهند. طوطی¬های خاكستری به منظور تغذیه كردن از گیاهان، به طور ناگهانی به روی زمین فرود می¬آیند تا انرژی لازم و مواد معدنی و كلسیم را در جسم خویش بیمه كنند. در دوران گذشته، زمین این امكان را برای آنها فراهم می¬ساخت كه به طور مساوی و به مقدار خیلی زیاد، خاك را با ولع قورت بدهند كه باعث می¬شد، هضم غذایشان آسانتر صورت گیرد. هنگامیكه یك گروه متشكل از پرندگان كوچك و والدین آنها، براساس نیازشان، بین آشیانه و مكانی كه به صورت گروهی در آنجا تغذیه می¬كنند، در رفت و آمد هستند و به طور كلی، وقتیكه به هدف خود می¬رسند، گروه تمام روز را به استراحت می¬پردازد. بعد از ظهر، طوطی¬ها یك یا دو ساعت به خواب بعد از ظهر فرو می¬روند. در هنگامیكه كه چرت می¬زنند، توالت نیز می¬كنند. آنها به ندرت یك روز را بدون گذر از مناطق آفریقایی، سپری می¬كنند، روی تمام گذرگاه¬هایشان، طوطی¬ها به این نكته پی برده¬اند كه می¬توانند سیراب شوند، آن پرندگانی كه این لحظه¬ها برایشان با اهمیت به نظر می¬رسد، در حین گردش كردن، بالهایشان را برای جمع¬آوری قطرات باران، باز می¬كنند. این رگبارهای روزانه برای آنها حیاتی می¬باشد زیرا به آنها كمك می-كند كه بالهایشان را به حالت متعادل و متوازن درآورند. پس از هر رگبار برای نظافت¬كردن و مرتب¬كردن، بالهایشان را سامان می-دهند كه البته برای این كار زمان زیادی را نیز صرف می¬كنند. این منطقه استوایی، هر دوره از سال كه باشد، مدت روز همیشه یكسان است. پرندگان نیز به این ریتم ثابت دوازده ساعت روز و دوازده ساعت شب آشنا هستند. طوطی¬های خاكستری قمارباز هستند، آنها به هنگام بالا رفتن از درختان همنوع خود را اذیت كرده و از مبارزه با وی لذت می برند. آنها زمان زیادی را برای تغذیه كردن و جستجوی مواد غذایی¬شان سپری می¬كنند. زیستگاه طبیعی طوطی¬های خاكستری، دارای امكانات كافی بوده و بازیهای كوچك و سرگرمیها برای پرندگان امكان پذیر است.


زبان طوطی¬های خاكستری
طوطی¬های خاكستری، حیوانات خیلی باهوشی هستند. آنها از یك فهرست وسیع از جیغ¬ها و حالت¬ها برای ارتباط برقرار كردن استفاده می-كنند. این زبان، این امكان را فراهم می¬سازد كه آنها سایر حالتهای اجزا در محیطشان و همچنین حركتهایی را برای وفق دادن در یك حالت تهاجمی نشان دهند.


مانند بیشتر طوطی¬ها، طوطی¬های خاكستری نیز در معرض شكار هستند. پرندگان شكاری، پستانداران خزندگان و به طور كلی انسانها جزء شكارچیان این پرندگان محسوب می شوند. جیغ¬شان بر طبق ماهیت خطر و وضعیت اتخاذ كردن، متنوع است. گروه اغلب باید برای فرار بدون تاخیر در برابر شكارچی یا پنهان شدن در پناهگاه¬های روی درختان تا زمانیكه خطر دور شود، تصمیم بگیرد. روش آنها باعث می¬شود كه طوطی¬های خاكستری، زندگی¬شان را نجات بدهند كه بستگی به توجه اندكشان به جزئیات پیرامون اطرافشان دارد. البته نسبت به طبیعت بدگمان هستند. طوطیهای خاكستری كه در اسارت زندگی می كنند ذاتاً با این بدگمانی عجین شده¬اند.

زبان جسمانی
یك طوطی خاكستری كه زندگی گروهی ندارد، در معرض چپاول و آسیب-پذیری بیشتری است. زندگی با گروه در درجه اول، محافظت هر یك را بهینه می¬كند و اطمینان می بخشد، كه هر پرنده¬ای در معرض خطر باشد با دادن آژیر خطر، آماده¬ پشتیبانی می¬شود زیرا امنیت¬اش در معرض خطر است. ارتباط بین دو طوطی بالغ مانند یك جفت است كه گویی در كنار هم زندگی می¬كنند و به طور مساوی قوی و نیرومند می باشند. بلااستثنا برای ارتباط با همنوع خود فریادها و صداهای جیغ مانند به كار می¬برند. پرندگان به طور یكسان یك نوع صدا و حالت را با بالهایشان و به ویژه سرشان را برای همسرشان یا آن دسته پرندگانی كه جوانتر هستند یا خواهر و برادرشان به كار می¬برند.


طوطی می¬فهمد كه همجنس¬اش در قفس زندگی می¬كند، به وحشت افتاده و یا در حال بازی كردن است. طوطی¬های خاكستری اغلب از همسرشان نظافت سرشان را تقاضا می¬كنند. در عكس پایین، یك پرنده پرهایش را از گردنش جدا كرده و چشمانش نیمه بسته هستند. زمانیكه او سرش را به همنوع خود عرضه می كند، نظافت متقابل رابطه¬ی هم¬آغوشی پرندگان بالغ را محكمتر می¬كند اما عموماً بین خواهر و برادر نیز چنین رابطه¬ای را مشاهده می¬كنیم. اغلب پس از اینكه پرندگان یكدیگر را نظافت كردند، نقششان معكوس می¬شود.

مقایسه محدود
اگرچه برخوردهای پرندگان نسبتاً به ندرت است، اما در انتقام، علامتهای هشدار دهنده را قبل از اینكه با یكدیگر جنگ كنند، نشان می¬دهند.یك طوطی خاكستری در حالت تهدیدآمیز تمام پرهای روی بدنش را افراشته كرده و دو یا سه بار مكانیك وار صدای تلق و تولوق به راه می¬اندازد. 
مانند بیشتر طوطی¬ها، طوطی¬های خاكستری، عنبیه و مردمك چشم را كنترل كرده و بنابراین یك ابراز تهاجمی اغلب با انقباض عنبیه همراه است. مردمك چشم نیز به طرف سر سوق داده می¬شود. در این مرحله یك پرنده معمولاَ جنگ در گوشه خلوت، بدون معطلی را برای دور كردن و نزاع انتخاب می¬كند. همیشه طوطی¬ها بی¬خطر نیستند. آنها به طور آشكار در حالت هشدار اوقاتشان را سپری می¬كنند و با احتیاط عكس العمل نشان می¬دهند. جنگل¬زدایی و تجارت چوب، خلق و خوی آنها را به هم می¬زند و آنها را ترغیب می¬كند برای اینكه روشهای جدیدی را برای تغذیه كردن از محصولات كشاورزی پیدا كنند.


تولید مثل در طبیعت
طوطی¬های خاكستری، در فرورفتگی¬های درختان لانه می¬سازند، آنها اغلب یك سوراخ را در بلندی انتخاب كرده و به كمك منقار و پنجه-های نیرومندشان آن را عریضتر و بزرگتر می¬كنند. طوطی¬ها هیچ¬گونه اجسام خارجی را به آشیانه نمی¬آورند. روی تراشه¬های چوب، كه در بستر پوشانیده شده، به روی تخم¬هایی كه تعدادشان دو تا چهار عدد است، دراز می¬كشند. ماده¬ها روی تخم¬ها می¬خوابند و فضای آشیانه را پر می¬كنند. 
طوطی نر به طور مرتب، در آوردن غذا برای شریك خود، كه در حفره انتظار دریافت غذا را می كشد كوشش می كند .. طوطی ماده به طور كلی به خوابیدن روی تخم¬ها و بقای جوجه¬ها در هفته¬های اول، تعلق دارد. جوجه¬ها قبل از اینكه از تخم بیرون بیایند، نامگذاری می-شوند. پس از حدود بیست و پنج روز، والدین جوجه¬هایی را كه در درون تخم نامگذاری شده¬اند با نام¬ها و صداها آشنا می¬كنند. 
جوجه¬ها در هنگام تولد نابینا هستند و بدنشان از كرك¬های خاكستری رنگ پوشیده شده است. آنها كاملاً به والدین خود وابسته هستند تا آنها را با مواد غذایی كه تا اندازه¬ای قابل هضم است، تغذیه كنند. آنها به سرعت رشد می¬كنند و در حدود سیزدهمین هفته پس از تولد، برای اولین پرواز، آماده هستند. در این سن، آنها شایسته این هستند كه به تنهایی خود را تغذیه كنند اما از تجربه كافی برخوردار نیستند و بویژه آسیب پذیر و در معرض حیوانات شكارچی هستند. اگرچه فرستادن آنها برای پرواز كردن باعث می¬شود كه خود را به سختی عادت دهند.


جوجه¬ها در این دوره در اولین پروازشان ناشی هستند و استعدادشان در پرواز كردن پیشرفتی نخواهد داشت مگر با تكرار. پرندگان جوان برای یادگیری چیزهایی كه باید بخورند و یا نه، ماهها در كنار والدین خود می¬مانند. همین طور در وضعیت خطر یا دیدن حیوانات شكارچی به درستی واكنش نشان بدهند. راه به سمت استقلال هنوز طولانی است. بخش عمده¬ای از امنیت پرندگان جوان تا زمان یك سالگی، به دوش والدین و سایر اعضاء گروه است. تعداد زیادی از پرندگان جوان تقریباً در سیزدهمین هفته می¬میرند و تنها آنهایی كه پرواز كردن را به سرعت یاد گرفته و در محیط زیست با احتیاط هستند، زنده می مانند. آنها بلوغ جنسی را در سه یا چهار سالگی برای تولید مثل، بدست خواهند آورد. موفقیت¬شان البته به حفره¬ای كه پیدا خواهند كرد برای اینكه لانه¬شان را در آنجا مستقر كنند، بستگی خواهد داشت.


طوطی¬های خاكستری، حیواناتی اهلی هستند و براساس استعدادشان و تقلیدكردن صداها، قیمت¬گذاری می¬شوند. مانند سایر طوطی¬ها، طوطی-های خاكستری، كه در اسارت هستند، به مرور با شرایط خو گرفته و اجتماعی می شوند اما آنها كه بالغ هستند و از جنگل صید شده اند دیر خو می گیرند.
حیات طوطی¬های خاكستری در حالت آزادی خیلی بیشتر از آن چیزی است كه در اسارت توقع داریم. رمز داشتن یك طوطی اهلی سالم این است كه به او اجازه بدهیم ماكسیمم عادات و رفتارهای ذاتی خود را حفظ كند و با فهمیدن نیازها و مشكلات، بویژه خلق و خوی¬شان، می توانیم از كسل و افسرده شدن آنها پیشگیری كنیم.

طوطی¬های خاكستری توجه بسیار زیادی را مطالبه می¬كنند. 
داشتن سوء ظن و بدگمانی به صورت ذاتی با آنهاست و این به خاطر هوش و درك بالای آنهاست، كه این وضعیت به آسانی قابل رویت است. یك امر مسلم است كه گونه¬های طوطی در تعداد زیاد، نسبت به حیوانات شكارچی و بویژه كه شامل انسانها نیز می¬شود، آسیب-پذیرتر هستند. توجهشان به محیط اطرافشان بیش از حد بوده و در ژن¬شان ثبت شده است. آنها اغلب به چیزهای عینی، حركتهای سر و دست و حركات ظاهری بی ضرر، بدگمان هستند. اگرچه ما این سطح از خلق و خوی آنها را نادیده می¬گیریم، طوطیهای خاكستری می¬توانند حتی نسبت به پرستاران¬شان خیلی وحشت¬زده شوند. آنها بدون هیچ زحمتی، یكنفر را از بین سایر افراد تشخیص می¬دهند. همچنین یك طوطی می¬تواند یك شخص را دوست بدارد بی¬آنكه متضمن این باشد كه شخص دیگری هم آن موقعیت را اشغال كند.

طوطی¬ها نیاز به سرگرمی به وسیله فعالیتهای گوناگون و بازی¬هایی كه در خورشان می¬باشد، دارند. مهمتر اینكه آنها مدت زیادی در فضای دربسته قفسشان یا جایگاه پرندگان نخواهند ماند.
برای بهتر بودن جسم و روان¬شان، این پرنده باید ساعتهای زیادی را هر روز در بیرون قفس¬اش سپری كند، طوطی یك حیوان خانگی پرتوقع است.
زمانیكه در حدود سن 2 یا 3 سالگی به بلوغ جنسی می¬رسند طوطی-های خاكستری حقیقتاً گرایش به منحصر به فرد شدن پیدا می¬كنند و نمی¬توانند از اشخاصی كه بوسیله ی آنها انتقال¬شان صورت گرفته است، دوری كنند. این گرایش توسط یك آموزش هماهنگ نادیده گرفته می¬شود از این رو، دوستی با انسان را در اولویت قرار می دهند .


رفتارهای خاص
اگرچه طوطی¬های خاكستری گابن و تیمنه شباهتهای زیادی به یكدیگر دارند و اشخاصی كه به آنها، در حالیكه در اسارت هستند نزدیك می-شوند این شباهت را متوجه خواهند شد. در عكس این دو گونه را مشاهده می¬كنیم. 
نوع تیمنه، نسبت به نوع «جاك گابن» كمتر بدگمان است و زودتر خو می گیرد و با محیط كنار می آید ، معمولا كنگوها رفتاری خشن تر و عصبانی تر نسبت به تیمنه دارند و قلدرترند .
نوع تیمنه كمی بیشتر نسبت به همنوع¬هایش خود را خونسرد نشان می-دهد و كمتر ریسك می¬كند تا به یك طوطی منحصر به فرد تبدیل شود. اما با در نظر گرفتن ویژگیهای انفرادی یك پرنده اهلی، علت اصلی، مشروط بر این است كه او را به روشی كه پرورش یافته است، نگهداری كنیم. با این حال پرندگان به دام افتاده شده در طبیعت، به وفور یافت شده و به عنوان «حیوانات اهلی» فروخته می¬شوند.
آنها در مقابل انسان كمی حالت عصبی خود را از دست می¬دهند و به زندگی در اسارت سازگار خواهند شد. با این دلیل، سرنوشت بیشتر طوطی¬های خاكستری تبدیل شدن به حیوانات اهلی است كه در اسارت رشد می¬كند. 
پرندگان خواه در دستان انسان رشد كنند و خواه توسط والدین¬شان رشد كنند، زمانیكه به سن بزرگسالی می¬رسند رفتارشان می-تواند كاملاً متناسب با روشی كه آنها رشد كرده¬اند، تغییر یابد و پس از بلوغ كمی تهاجمی شوند .
پرندگانی كه از بدو تولد در دست انسان رشد می¬كنند و هرگز والدینشان را نمی¬بینند، می¬توانند مشكلات خاصی در بزرگسالی داشته باشند. این طوطی¬ها اغلب متحول می¬شوند. بویژه وابستگی¬هایی كه به یك شخص دارند و به دلیل همجواری از زمان نوزادی با انسان می تواند آنها را شدیدا به انسان وابسته كند و كمی بی تفاوت بودن صاحبشان می تواند منجر به نابودیشان شود.
در خصوص عكس¬العملهای طبیعی با والدینشان، آنها خود را مانند طوطی¬ها نمی¬بینند و كاملاً با انسانها در تمام نیازهایشان یكی می¬شوند. آنها اغلب در مكانهای جدید، اعتمادشان را از دست می-دهند، این پرندگان برای فروخته شدن خیلی آسانتر هستند زیرا این حیوانات از لحاظ فروشندگان بی¬تعداد و مانند جوجه¬های دوست¬داشتنی و اهلی، فرمانبردار هستند.


پرندگان تربیت شده توسط والدینشان را انتخاب كنید
طوطی¬های خاكستری كه توسط والدینشان بزرگ می¬شوند كمتر سر به راه و مطیع عمل خواهند كرد، بزرگسالان و پرندگان بالغ به علت گسترش ناآرامی¬های رفتاری كمتر زودرنج می¬شوند. بزرگترین اطمینان و استقلالشان افزایش وابستگی بیش از حدشان به یك شخص بیان می-شود.هرچند پرندگان تا اندازه¬ای فقط توسط والدینشان تربیت شده اند، با این حال آنهایی كه هفته ها و ماه ها از تولدشان گذشته را انتخاب كنید. این پرندگان برخی زودتر بالغ می شوند و برخی دیرتر. زوج هایی كه در اسارت و به دست انسان گرفته می¬شوند و همچنین پرندگانی كه در دستان انسان تربیت می¬شوند، بیشتر در معرض فروخته شدن هستند. اگر شما می¬خواهید یك پرنده تربیت شده خاص یا در مجموع تربیت شده توسط والدینش را بدست آورید، اینها بهترین پرندگان همراهتان خواهند شد.

باهوش و حساس
هرچند كه تمام طوطی¬های خاكستری باید باهوش باشند، تحقیقات روی هوش پرندگانی كه قدرت حرف زدن دارند، به طوطی¬های خاكستری منتهی شده است. ما می¬توانیم آنها را در بكارگیری مفاهیم كلام بویژه در نام بردن و تقاضا كردن موضوعات خاص هم آموزش دهیم. زوج¬ها متناسب با رنگ، شكل¬ و اندازه شان طبقه¬بندی می¬شوند، طوطی-های خاكستری از شش¬سالگی می¬توانند، مورد محاسبه قرار گیرند.در مقایسه با سایر طوطی¬ها مثل طوطی¬های آمازون، آرا كاكاتو، طوطی-های خاكستری اغلب كمتر هیاهو می كنند و می¬توانند پرندگانی خجالتی و كمابیش درون¬گرا یند. آنها اغلب نسبت به اشیاء جدید خود را بی¬اعتماد نشان می¬دهند و با دیدن یك فرد جدید، سرگرمی¬های نو و یا عوض شدن روند غذایی ناآرامی طی می¬كنند. این ویژگیها نزد حیواناتی كه در اسارت هستند، مشاهده می¬شود، با یكدیگر دعوا می¬كنند، اعمالی كه تا اندازه¬ای در شرایط طبیعی و زندگی گروهی یافت نمی شود. طوطی¬های خاكستری كه در حال زندگی كردن گروهی هستند یك اطمینان خاطر بیشتری را نسبت به طوطی¬هایی كه تنها زندگی می¬كنند، ظاهر می¬كنند. مثل سایر پرندگانی كه قابلیت صحبت كردن را دارند. طوطی¬های خاكستری نباید مانند سایر حیوانات اهلی كه نگهداری آسانی دارند، به حساب بیایند. محرومیت از آزادی و گذراندن ساعات زیادی داخل قفس¬شان، آنها را خسته می¬كند و یك استرس و زودرنجی در آنها ایجاد می¬كند و همچنین ناآرامی¬های رفتاری را به دنبال دارد. آنها علاقه زیادی به وسایل مختلف خصوصا رنگی دارند، هرچند این موضوع در موردشان به كلی فراموش شده است.

نیاز به فضای آرام
برای اینكه پرندگان رفتارهای صمیمانه داشته باشند آنها به یك همانندسازی در تمام لحظات نیاز دارند. یك پرستار باید اطمینان یابد كه طوطی¬ها از آنچه كه می خواهند، بهره مند هستند و به سرگرمی¬های زیادی دسترسی دارند كه البته همیشه نباید یك جور باشند و محلی كه زندگی می¬كنند باید متناسب با احساس و حال آنها باشد، طوطی¬های خاكستری در خانه یا جائیكه محل رفت و آمد كودكان پر سر و صدا و سایر حیوانات اهلی است، شكوفا نشده و توانایی هایشان به ثمر نخواهد رسید. این موضوعات، به معنای گرایش¬شان به حالات عصبی و وحشت¬زدگی بیان می¬شود، خانواده باید بطور منظم در فضای آرام و متعادل زندگی كند. در آغوش كسانی كه اطمینانشان رشد پیدا كرده و شخصیتشان را همواره آشكار می¬كنند. قبل از خرید یك طوطی خاكستری، نخست به اینكه شما نیاز و احساس به سرگرم شدن و همینطور نور چشمی شدن دارید، اطمینان یافته و فرصت خواهید داشت. طوطی¬های خاكستری پرندگانی نیستند كه كاملاً خودشان باشند به خصوص زمانیكه زندگی را در اسارت سپری می¬¬كنند.

شما در پیدا كردن مكانی برای خریدن یك طوطی زحمتی نخواهید داشت. علاوه برآداب طبیعت حیوانات و نیز خوراكشان، همچنین می-توانید در مورد اطلاعات كلی، كمی با صاحب مغازه پرنده فروشی مشورت كنید یا در اینترنت به طور رایگان یك پرنده بزرگسال را جستجو كنید. برخی از فروشندگان، پرندگان روی اینترنت را پیشنهاد می¬كنند. هرگز یك طوطی را قبل از هر چیز بدون دیدن در محیطش و برخورد با فروشنده نخرید، برای اینكه از وضعیت طوطی مطمئن شوید، مراقب باشید. همچنین یك مدرك از سلامتی كامل طوطی قبل از خریدن آن و اخذ یك فاكتور كامل مانند گواهی تولد و گواهی انتقال دریافت كنید.

شناختن یك پرنده در سلامتی كامل
مانند شمار زیادی از پرندگان، طوطی¬های خاكسترینیز تمایل به پنهان كردن علایم بیماریهایشان دارند، حتی اگر لطمه بخورند. پس شما باید با یك پرنده كاملاً سالم و علایم بیماری آشنا باشید ، تا طوطی شما را به اشتباه نیاندازد.
یك پرنده در سلامتی كامل، در بخش زیادی از روز پر جنب و جوش است. چشمانش درخشان و باز است. آب دماغش راه نیافتاده و تنفسش بی¬صداست. 
پرندگان باید نسبت به چیزهایی كه در پیرامون و اطراف آنها می گذرد، هوشیار باشند. آنها باید پر و بال سالم داشته باشند نه بدین معنی كه ژولیده مو باشند بلكه پرها نباید در جهت وارونه خوابیده باشند. آنها باید بخورند و بدون هیچگونه سختی عمل دفع را انجام دهند. محل اطراف دفع باید بدون ردپایی از فضله، تمیز باشد. در نهایت، یك پرنده در سلامتی كامل زمانیكه خوابیده و یا استراحت می¬كند عموماً خود را به روی یك پنجه نگه می¬دارد.


مشاوره كردن با یك دامپزشك متخصص 
پرندگان بیمار علایم بسیاری را به طور معكوس ظاهر می¬كنند. آنها پرهای ژولیده، تمایل به سهل¬انگاری، خواب آلودگی همراه با یك نگاه مات و گاهی اوقات چشمان نیمه باز دارند، اگرچه یك پرنده، علایم سلامتی و سرحالی را نشان نمی¬دهد كه شما خیال داشته باشید آنها را خریده و با نگاهتان آنها را در نظر داشته باشید، با این حال برای اینكه شما كاملاَ اطمینان یابید، ممكن است كه از فروشنده تقاضا كنید تا پرنده را بمنظور اینكه سلامتی¬اش را تصدیق كند،همراه خود نزد دامپزشك ببرید. اگرچه این كار انجام نمی شود با این حال ملاقاتهایی در دو یا سه روز، برای خرید یك پرنده، می-تواند مفید به نظر آید.

گرفتن فرصت قبل از انتخاب كردن
یك پرنده فروخته شده قبل از رسیدن به بلوغ جنسی¬ و شرح دوستی و اهلی بودن، اغلب خلق و خوی واقعی¬اش را كه در سن بزرگسالی است، نشان نمی¬دهد، جوانها عموماً نسبت به همه فرمانبردار هستند. در نتیجه خریدن یك پرنده بزرگسال (اكثراَ نزد یك متخصص) این مزیت را دارد كه بی¬درنگ شخصیت واقعی¬اش را نشان می¬دهد. اگرچه پرندگان بزرگسال به دلایل مطلوبیت فروخته می¬شوند آنها به این نتیجه می-رسند كه مالكین واقعی می¬خواهند آنها را از سر خود باز كنند. به علت مشكلاتی كه موفق به حل آنها نشده¬اند و البته بحث بر سر این است كه بیشتر مشكلات، سر و صدا و حالت عصبی و یا حالت تهاجمی ممكن است رخ دهد. این مسائل را برای فروشندگان مطرح كنید. همه می¬دانند كه مشكلات رفتاری می¬توانند اصلاح شوند. (رجوع شود به صفحات 78-85). همچنین از فروشنده تقاضا كنید كه طوطی را به دقت و با دست جابجا كند. موضوع این نیست كه فروشنده پرنده را در دستش به شما نشان دهد تا شما مشاهده كنید بلكه پرنده باید بدون واهمه خود را رها ¬كند. مشتری¬های روشن فكر به شما خواهیم گفت كه همیشه باید هوشیار باشید و در حین خریدن یك پرنده كاملاً اطلاعات داشته باشید. شك نكنید ملاقات فروشندگان مختلف قبل از تثبیت انتخابتان وقتتان را می¬گیرد.

قبول كردن یك طوطی
مانند سایر حیوانات اهلی، تعداد بیشماری پرنده در مركز نگهداری تحت نظر هستند، تعداد زیادی طوطی توسط جامعه حمایت از حیوانات یا در پناهگاهها نگهداری می¬شوند (این مكانها خصوصاً در فرانسه از تعداد زیادی طوطی نگهداری می¬كند) برخی از پناهگاهها حیوانات راهمانند یك خانواده در جمع خود پذیرا می¬شوند. برخی از طوطی¬ها می¬توانند به علت اغتشاشات رفتاری رها شوند اما در حد امكان یك پرنده بزرگسال بر اسارت پیروز می¬شود. شما می¬توانید كه به او فرصت بدهید و مانند توجهی كه در پناهگاه به كار برده می شود، شما این راه حل¬ها را درست در پناهگاه طوطی یا در زمینه نجات طوطی¬ها در اینترنت پیدا خواهید كرد. شما همچنین می¬توانید با SAP (مركز حمایت از حیوانات) تماس بگیرید و از خانواده¬هایی كه پرندگان بیمار را در جمع خود پذیرفته¬اند، مطلع گردید.


بینش
چشمانشان ویژگی چندگانه دارند، به این معنی كه حالت چشمانشان بهتر از هر تصویری احساسشان را به انسان نشان می¬دهد. قسمت قابل مشاهده چشم، بخش كوچكی از گوی عدسی را به طور كامل نشان می¬دهد كه واقعاً خیلی درشت است. بررسی جمجمه طوطی و كاسه چشم، اندازه قابل توجهی را نمایش می¬دهد. آناتومی طوطی¬ها در زمینه حس بینایی، دارای منظره دید گسترده¬ای نزدیك به 360 درجه، به صورت افقی و عمودی است كه این اجازه را به آنها می¬دهد تا متوجه خطری كه در حال وقوع است، بشوند. مانند ما آنها علاوه بر یك بینایی عالی، دارای دوربین (سه بعدی نما) می¬باشند كه اجسام رو به رو و در نزدیكی خود را به خوبی حس خواهند كرد. تمام طوطیها می توانند اوقات فراغت را سپری كنند و تقریباً بلافاصله یك بینایی تك بعدی دارای چشم انداز گسترده و یك بینایی چند بعدی نمای نزدیك را دارا باشند.

بهترین قوه ادراك رنگها در نظر انسانها
چشمان طوطیها برعكس چشمان ما است، كروی نیستند اما كمی صاف¬اند به نحویكه به حركاتشان در كاسه چشم محدود می¬شود، طوطیها این آناتومی خاص را با گردش سر برای دیدن اشیا جبران می¬كنند. طوطیها از سومین واحد پلاك شبیه به پرده غشا نیمه شفاف برخوردار هستند زمانیكه چشم را باز و بسته می كنند، قابل مشاهده است. در حالیكه بینایی در نزد انسانها به تركیب نور قرمز ، سبز و آبی محدود است. طوطیها همچنین نور فرابنفش مانند یك یا دو نور اضافی را دریافت می كنند. این توانایی می تواند این اجازه را به آنها بدهد كه جنس همنوعان خود را تشخیص بدهند. زیرا رنگهای مختلف نر و ماده در حدود فرابنفش قرار گرفته است. این توانایی همچنین به آنها كمك می كند كه میوه هایی كه در مسافت دور و آنهایی كه رسیده هستند را مشخص كنند. برخلاف انسانها طوطیها عنبیه چشمشان را كنترل می كنند و می¬توانند با اراده باز و بسته كردن چشمشان را انتخاب كنند. این قابلیت باعث می شود آنها برای نشان دادن هیجان و یا زمانیكه در معرض خطر توسط سایر حیوانات هستند، به همدیگر بچسبند. تعداد شناخت از رفتارهای بصری نزد پرندگان ارزشمندتر از انسان است. مغز ما در حدود 16 تصویر را در هر ثانیه پردازش می¬كند كه توسط چشمان ما منتقل می شوند. سینما و ویدئو به ترتیب 24 تا 25 تصویر را پشت سر هم هر ثانیه ردیف می كند. بنابراین چشم انسان حركت خطا را هم می تواند انجام دهد در مقایسه پرندگان70 تا 170 تصویر را در هر ثانیه مورد بررسی قرار می دهد. این قابلیت بدون شك اساساً برای توانایی پرواز كردن و گذر كردن از درختان با سرعت است.

حس شنوایی
پرندگان از گوش خارجی برخوردار نیستند اما یك روزنه ظریف به طرف چشم وجود دارد، پرها روی گوش را به قدر كفایت برای اینكه امواج صوتی بتوانند عبور كنند، پوشانده¬اند.
گوش طوطیها همانند گوش ما عمل می¬كند، نه تنها به یك جور گام صدا حساس است بلكه به هم فشرده می شوند برای اینكه جاذبه را برای حفظ كردن تعادلشان و تعیین كردن موقعیت جسم ارزیابی كنند. ارتعاش هوا موجب می شود كه صوت به كانال شنوایی برای رسیدن به پرده گوش آنها سرازیر شود. در این صورت برای گذشتن از مایع درون گوش درونی قبل از اینكه به مغز منتقل شود، توسط استخوان كوچك تغییر شكل می¬یابد. طوطیهای خاكستری با همان فركانسهایی می شنوند، كه انسان طبق اولویت، فركانسهای متشابه را ارسال می¬كند. در سطح گوش درونی، طوطیهای خاكستری از یك سیستم سه كانالی نیم دایره برخوردار هستند كه سرشار از مایع است. درست زمانیكه آنها گردش می¬كنند، در آب فرو می روند و می چرخند. طوطیها همیشه سعی می¬كنند زمانیكه پرواز می¬كنند سرشان را به حالت افقی نگه دارند.


سیستم ایمنی حس لامسه
حس لامسه كه توسط پوست روی كل اعضای طوطی وجود دارد در حركت پرها موثر واقع می¬شود. خراشیدگی مختصر یا احساس درد، در دو منطقه زبان و پنجه¬ها در خصوص حس لامسه حساس هستند. بدون شك طوطیها بكارگیری زبانشان را كه نزد سایر پرندگان منحصر بفرد است گسترش داده¬اند. طوطیها ابتدای هر چیزی تمام مواد غذایی و اشیایی را كه بالای منقار است، لمس كرده و آن را مانند اینكه مواد غذایی را زیر و رو كنند، فشار می¬دهند. برای اینكه خود را مطمئن سازند كه هیچ چیز خطرناكی در درون آن وجود ندارد. سپس زبان یك نقش قابل مقایسه و بسیار شاخصی را بازی می كند. زبان خیلی نیرومند طوطیها همچنین خیلی حساس به درجه حرارات و ساختار است و مشخص می¬كند كدام قسمت از دانه¬ها شكننده¬تر است و مثلاً گردو را به خاطر مواد غذایی درونش خرد می¬كند. جوجه¬ طوطی ها در حس لامسه بویژه در خصوص ارتعاشات خیلی حساس هستند. این موضوع به آنها اجازه می¬دهد چنانچه چیزی را كه روی شاخه¬ها و یا روی محل نشستن پرندگان است، تشخیص دهند. بویژه در شب، زمانیكه دید اندك است. پرندگان می¬توانند چیز مزاحمی كه از كنار می¬آید را تشخیص دهند و در صورتیكه نیاز باشد سریع پرواز می¬كنند، حس بویایی به نظر می¬رسد كه در نزد طوطی¬ها خیلی كم تكامل یافته است.


حس چشایی
ذائقه چشایی طوطی¬ها شبیه به حس چشایی ما است. با توضیح اینكه به نظر می¬رسد نسبت به مزه تند فلفل حساس باشد. اكثریت پرزهای چشایی در سطح زبان یافت نمی¬شوند اما در سطح دور دهان وجود دارد. یك طوطی نمونه¬هایی از مواد غذایی گوناگون را امتحان كرده و با نوك زبان امتحان می¬كند. سعی كنید از دادن فلفل تند به طوطی خودداری كنید زیرا باعث خونریزی دستگاه گوارش می¬شود.

سیستم تنفسی و جریان خون
اكسیژن موجود در هوا برای سوزاندن ذخیره انرژی متناسب با مواد غذایی كه پرندگان جذب می¬كنند، بكار رفته است. این انرژی توسط كاركردهای فیزیولوژیكی مانند درجه حرارت جسم یا فعالیتهای عضلانی بویژه در پرواز مصرف می¬شود. یك پرنده بیش از اندازه، انرژی را در پرواز مصرف می¬كند. در نتیجه پرندگان سیستم تنفسی-شان طوری تكامل یافته است كه سهم اكسیژن كافی را در یك فعالیت فشرده حفظ می¬كند. پسمانده¬های حاصل از این فعالیت بیشتر دی اكسید كربن و آب را بوجود می¬آورند. خارج كردن توسط پرندگان هنگام بازدم در همان فركانسی است كه جسم از اكسیژن در عمل دم استفاده می¬كند. در مقایسه مدت تفاوت تلاش بین پرنده ای كه روی زمین است با پرنده ای كه در حال پرواز است می تواند با یك ماشین آسیاب دست اول با یك ماشین دست پنجم كه هر روز آن را هُل می دهند مقایسه كرد. بیش از هر چیز ششها با ششهای ما قابل مقایسه است. پرندگان از یك شبكه كه به كیف های هوایی تقسیم شده است را در درون جسم در اختیار دارند در حین انجام گردش هوا برای گذر از این ساكهای هوایی در یك فركانس بالا پرندگان می توانند شش هایشان را به طور مداوم از هوای آزاد تامین كنند. هوا از ششها در یك جهت واحد می گذرد در عوض همانند انسان ابتدا هوا را فرو می كشند و سپس خارج می كنند. (عمل دم و بازدم) به لطف متخصصان فیزیولوژیكی ظرفیت تنفس بیست و پنج درصد بهتر از شرایط تنفسی است.


قلب طوطیها از چهار اتاقك تشكیل شده است. سیستم مربوط به خون یك پرنده در یك فركانس بلند عمل می كند. بمنظور اینكه به نیازهای تنفسی شان پاسخ دهد. حتی در حین استراحت ضربان قلب طوطی در هر دقیقه 140 مرتبه می زند كه سریعتر از قلب انسان است. در حین پرواز روند قلبی بدون بیماری در هر دقیقه 900 ضربه می زند. دمای بدن طوطیهای خاكستری بالاتر از انسانی است كه در یك مكان با درجه حرارت بین 40 تا 41 درجه سانتی¬گراد قرار گرفته اند. تمام این شاخصهایی كه اجازه می¬دهند پرندگان متابولیسم داشته باشند و بیشتر از بدن پستانداران تكامل یافته باشند. پس پرندگان بدون خسته شدن می¬توانند پرواز كنند.


سیستم گوارشی
طوطی¬های خاكستری در صورت اینكه در جنگل زندگی كنند گیاهخوار هستند و از میوه های گوناگون، گلها، گردو، برگها و جوانه¬های تازه خود را تغذیه می¬كنند. علاقه بیشترشان به مواد غذایی می باشد كه از ارزش مهم غذایی برخوردار باشند. بدین معنی كه آنها مواد غذایی را كه از جنس چرب هستند، می¬پسندند. مانند گردو و غلات و مواد غذایی شیرین مانند میوه های شیرین و رسیده را بیشتر دوست دارند. منقار طوطی¬های خاكستری یك وسیله نیرومند و چندكاره با لبه تیز است كه با زبردستی از آن استفاده می كنند. او آنرا به همراه زبان حساس و نیرومندش فشار می دهد برای امتحان كردن و جابجا كردن غذایش برای گرفتن مواد غذایی كه اندازه¬اش درشت¬تر است او از پاهایش نیز استفاده می¬كند. (به طور عمومی با پای چپ) متفاوت با بیشتر پرندگان طوطیها از منقارشان برای شكستن مواد غذایی و برای جویدن قبل از بلعیدن استفاده می¬كنند. ما همچنین مشاهده می كنیم كه آنها قسمتی كه بیشتر قابل خورده شدن هست از سایر قسمتهای مواد غذایی را بیشتر مصرف می¬كنند. مانند پوست انگور كه بوسیله منقار آنرا می¬كنند. سپس در معده كه در آن هضم به معنای واقعی كلمه آغاز می¬شود و شیره-های معده¬ای پنهان و انباشته از مواد غذایی هستند سپس اینها به سنگدان می¬رسند. یك معده كه در آن غذا تحت فعالیت این عضو به شدت له شده است سطح داخلی سنگدان همینطور سائیده شده كه حتی یك ورق شیشه و مواد غذایی در آنجا مانند خمیر توسط عمل خودكار تغییر شكل می¬دهند. آنها توسط روده و اثنی¬عشر هم سطح مواد غذایی قابل هضم كه در خون عبور می كنند به شمار می روند. قسمتهای غیر قابل هضم و ضایعات گوارش سرانجام از طریق آشغالدونی دفع می¬شوند.


طوطیها تمام آبی را كه جسم شان نیاز دارند نگه می¬دارند و تنها مقدار كمی از مایعات را دفع می¬كنند. اسید اوریك توسط آشغالدونی همراه با فضله كه از مواد سفیدرنگ تشكیل شده است، دفع می¬شود. لوله گوارشی طوطیها خیلی كوتاه است. این ویژگی علاوه بر اینكه درجه حرارت جسم را بالا می برد، باعث می¬شود گوارش خیلی كوتاه فقط چند دقیقه انجام شود. به طور كلی و در مورد همه پرندگان، زمان مسلم برای طی نمودن مواد غذایی در سیستم گوارشی یك طوطی از اول تا آخر باید فقط 30 دقیقه باشد.

طوطیهای خاكستری پیش از همه چیز، مخلوق آسمان هستند. استعدادشان در پرواز كردن، ثمره یك تكامل میلیونها ساله است. پرواز در نظر طوطی، معادل قدم زدن در نظر ما است. 
پرندگان با ظرافت و چابكی سفر می¬كنند. هركدام از سلولهایشان برای كم كردن یك مینیمم از وزنشان و نیز ذخیره كردن نیرو و انرژی¬شان ساخته شده است. 
آنها از استخوانهای كوچك توخالی، پرهای خیلی سبك و كمی چرب برخوردار هستند. آنها همچنین توسط یك محرك نیرومند یاری شده كه با عضلات قوی سینه و قلب همراهی می¬شوند كه امكان پرواز كردن در ساعات طولانی را بالا برده و این اطمینان را به پرنده می¬دهد كه بالها را در حال پرواز به داخل خم كنند. جریان هوا با سطح بدن پرندگان بصورت یك حالت آیرودینامیكی، روی بالها جریان می¬یابد كه حاصل ارزش بیشتری است. 
نیمه خارجی بال و شاهپرهای اولیه، نیروی رانش لازم را در برخورد با جریان هوا تضمین می¬كند. عامل اصلی دیگری كه اهمیت دارد، اصطكاك ساكن بین پرنده و هوا را در حین پرواز محدود می كند، مقاومت با این حال توسط آناتومی هوا پویایی پرندگان را محدود می¬كند.

پرواز با سرعت بالا
چندین نوع پرواز را مشاهده می¬كنیم. در حالت پرواز دسته جمعی، بالها به طور منظم با هم برخورد كرده و پرنده به سرعت اوج می¬گیرد. طوطیهای خاكستری در حدود 65 كیلومتر پرواز می¬كنند. آنها قادر به پیمودن مسافت قابل ملاحظه¬ای هستند، اگر فقط در كمترین مدت زمان در پرواز، در هوا شناور باشند. پرواز دسته جمعی بسیار انرژی مصرف می¬كند.اما جسم پرنده كاملاً با محدودیتهای پرواز سازگار است. طوطیهای خاكستری پرواز شناور در هوا را بخوبی انجام می¬دهند. در این حالت بالهای پرنده با یكدیگر برخورد نمی¬كنند اما تا بیشترین حد آنها را می¬گسترانند. پرواز كنش پذیر و پرواز شناور همراه با از دست دادن ارتفاع را به تدریج به دنبال خواهد داشت، به اندازه¬ای كه پرنده جلو برود. این محدودیت خواه در زمین فرود بیاید خواه دوباره یك پرواز دسته جمعی را شروع كند، برای قد برافراشتن دوباره وجود دارد.
طوطیهای خاكستری همچنین می توانند سُر بخورند و هنگام سُر خوردن پاهایشان را برای گرفتن شاخه¬ی درخت باز كرده و 360 درجه بچرخند. در هر حركت در پرواز، از بدن و بالهایشان به طور كامل یاری می¬گیرند. چنانچه شاهپرهای اولیه برای رانش به كار برده شوند آنها نیز موانع را به خدمت می¬گیرند. هنگام فرود، یك ضد حمله را درخواست می¬كنند.


دوره آموزش پرواز
طوطیهای خاكستری هرچند امنیتشان و مواد غذایی¬شان در طی ماههای زیادی، به والدینشان متكی هستند اولین پروازشان را حدوداً در 13 هفتگی انجام می¬دهند. 
اولین جایی كه جوجه¬ها آشیانه را رها می¬كنند با اولین تلاش¬شان برای پرواز مطابق است. حسادت برای پرواز كردن نزد طوطیهای خاكستری در این دوره خیلی آشكار است. آنها هنوز هیچ قابلیتی به پرواز نشان نمی دهند. 
هر پرنده توسط خودش این قابلیت را با تكرار و اشتباه پرورش خواهد داد. جوجه¬ها خود را با كوبیدن بالها به شاخه آماده می-كنند. او كه برای پیشرفت عضلات سینه (عضلات اصلی پرواز) از شاخه كمك می¬گیرد و با مساعدت نیروی بالها، پرواز را امتحان می¬كند. چنانكه آنها یك فشار را تولید كنند، برای اولین بار پروازشان به سرعت و به اندازه كافی مطمئن خواهند شد اما عموماً ناشیانه به روی زمین فرود می¬آیند. 
پرنده¬های جوان در اسارت باید برای پرواز كردن تشویق بشوند. این امكان پیشرفتشان را مطمئن كرده و همینطور عضلاتشان بویژه قلبشان را آماده می¬سازد. چنانچه ما به این پرنده¬های جوان، اجازه یاد گرفتن برای پرواز كردن ندهیم آنها برای به درستی پرواز كردن و اینكه زندگیشان پایدار بماند، ناتوان خواهند بود. هنگامیكه آنها مانند جغد سفید نتوانند از آشیانه خارج شوند سبب بروز ناآرامیهایی در رفتارشان می¬شود. یك پرنده¬ای كه پرواز كردن را بلد نباشد، به یك پرنده ترسو تبدیل می¬شود كه بی¬آزار باقی می-ماند. 
پرندگان در طبیعت از روی زمین بلند می¬شوند و احتمال رو به رو شدن با باد را نیز (مانند هواپیماها) دارند. در این حالت هوا بیشتر و با سرعت روی سطح بالهایشان جریان دارد، اما پرندگان در اسارت، از این حرکت جزیی بهره مند نمی¬شوند. دوره آموزش پرواز در خانه، می¬تواند زمان بیشتری را بگیرد، بسته به مکان محدود می-شوند و فقدان هوای آزاد است که به آنها اجازه نمی¬دهد گرایشی جهت بلند شدن از روی زمین پیدا کنند و مانند زندگی در طبیعت، به روی زمین فرود بیایند. البته پس از چند هفته، بیشتر پرندگانی که در اسارت آموزش دیده باشند، ترقی كرده و تکنیک پروازشان بهبود خواهد یافت.

تدابیر امنیتی در خانه
عقل حکم می¬کند به منظور اجتناب کردن از یک حادثه برای طوطی شما، برای از سر راه برداشتن خطرهای خانگی که او باید مراقب آنها باشد، پرواز کردن را تحت سفارشات به او آموزش بدهید. 
پنجره ها و درهایی که به نمای خارجی اختصاص داده شده¬اند، باید قبل از خارج شدن طوطی از قفس، مسدود شوند. شما همچنین می¬توانید پنجره¬هایتان را به یک تور سیمی مناسب به منظور اینکه باز نگه داشته شود بی¬آنکه پرنده شما ریسک گریختن را داشته باشد، مجهز کنید. در قسمتهایی که پرنده شما برای پرواز کردن دارای اختیار است، تمام پنجره¬های شیشه¬ای باید به پرده مجهز بشوند، برای اینکه پرنده آشنا باشد نمی¬تواند از آنجا عبور کند. اگر این امکان وجود دارد، آینه¬های بزرگ را بردارید، این موضوع باعث می-شود که آنها برای پرواز کردن و عبور کردن تلاش نکنند. دستگاه¬های تهویه نصب شده به سقف، می¬توانند در نزد بسیاری از پرندگان ارتجاعی ترس را برانگیزد. پره¬هایی که حتی اگر متوقف هم باشند، می¬توانند بالهای پرنده شکارگر را تداعی کنند بنابراین نباید در همان قسمتی که پرنده یا قفسش است، نمایان شوند. پرنده را همراه خود به آشپزخانه نیاورید، زیرا این كار نظیر سطوح داغ، قابلمه دسته دار تفلون، گاز فر، تجهیزات الکتریکی می¬تواند خطرهای بیشماری را ایجاد¬کند. همچنین فکر کنید که یک پرنده می¬تواند در هر ظرفی که محتوای آب است، بویژه در کاسه توالت، غرق شود. پرنده نیاز به این دارد که قبل از اینکه تشویق بشود در مکانهای ناشناخته پرواز کند با آنجه آشنا بشود. بدون این آشنایی اولیه، او نخواهد دانست که چه مکانهایی در خانه وجود دارند یا او می تواند بدون احساس خطر در جایی بنشیند. 
این معرفی به سادگی تشکیل شده از اینکه، از پرنده تقاضا کنید روی دست شما فرود بیاید. برای اینکه آنجا بنشیند، جایی¬که اختیار رفتن را دارد. به او پاداش بدهید. به عنوان مثال در حین برگشتن، یک شیرینی به او بدهید. یک پرنده همچنین یک کاناپه، یک تکیه گاه به سوی پنجره، یک میز و یا به طور خاص یک مکان برای نشستن می¬خواهد. (رجوع شود به صفحه 46) 
بعد از اینکه آشنایی با مکانی که پرنده زندگی خواهد کرد، صورت گرفت، پرنده می¬تواند بدون واهمه در جائی فرود آمده و بنشیند. در این صورت کمتر پیش می¬آید که روی زمین لگدمال شود. چنانچه پرنده شما بعد از ترسیدن، پرواز کند و یا اینکه بیافتد، قبل از اینکه به او نزدیک شوید، چند لحظه به او اجازه بدهید که روحیه-اش را دوباره بدست بیاورد، چنانچه شما با سرعت نزد او بروید،او شما را در ترس¬اش سهیم می¬داند و این ترس با توجه كردن شما می-تواند افزایش پیدا کند.


قفس
یک طوطی همراه خودش باید یک قفس داشته باشد، زمانی که او هر روز در آنجا سپری می¬کند و بنا بر وضعیت زندگی¬ و خلق و خوی¬اش، تعیین می¬شود. طوطیهای خاکستری هر روز نیاز به این دارند که دقایق بیشماری را در خارج از قفسشان سپری کنند و با انسانها و یا سایر پرندگان برای حفظ کردن تعادل روانی، ارتباط داشته باشند.
قفسشان باید به اندازة کافی بزرگ باشد تا به آسانی بتوانند درون قفس بالهایشان را تکان دهند. اولین معیار برای اینکه حداقل اندازه یک قفس تعیین گردد، پهنای بال پرنده است. زمانیکه آنها مانند هنگام پرواز کاملاً باز هستند. نژاد طوطی¬های «جاک»، بالهایی به طول 71 سانتی متر قد دارند. در حالیکه بال نژاد طوطی¬های «تیمنه»كمی کوچکتر است و فقط 61 سانتی¬متر می¬باشد.
یک قفس عالی، قفسی می¬باشد که در آن سه ابعاد (ارتفاع- طول- عرض) بیشتر از پهنای بال پرنده باشد تا او اجازه این را داشته باشد كه بالهایش را باز کند. قفسهایی با این اندازه، گاهی اوقات به سختی پیدا می¬شوند، اما به حدی که دو تا از ابعادشان بیشتر از پهنای بال¬ پرنده باشد و سومین اندازه حداقل 61 سانتی متر است نیز مناسب است. در ضمن اندازه طول و عرض برای بررسی شدن در اولویت هستند زیرا طوطی شما منحصراً قسمت بالای قفس را مورد استفاده قرار می¬دهد.

شكل و مفهوم قفس
با آنکه بهترین قفسها از فولاد ضد زنگ هستند اکثریت آنها از فولاد قابل انعطاف (یا آهن معمولی)ساخته می¬شوند. بعضی از آنها با لایه¬های رنگی نیز یافت شده اند. رنگ به طور عمومی لاک الکل است. این عمل آن¬را سخت كرده و مانع از این می¬شود که پرنده نتواند آن را خراب کرده و یا روی آن خراش ایجاد کند. میله¬ها برای جلوگیری از خم شدن یا آسیب دیدن باید به اندازه کافی ضخیم و سفت باشند. روکش میله¬های آسیب دیده بیشتر حساس هستند تا توسط پرنده ورقه ورقه شوند. طوطی¬ها دوست دارند از میله¬ها بالا بروند، به این دلیل قفس باید به میله¬های افقی و عمودی برای امنیت بیشتر پرنده مجهز شود. ضمن اینکه نباید فاصله بین دو میله بیشتر از 2 سانتی¬متر باشد.
این مانع باعث می¬شود سر پرنده، از قفس خارج نشود. قفسی را انتخاب کنید که مجهز به آخورِ چرخان باشد تا امکان اینکه مواد غذایی را از بیرون قفس عوض كنید، وجود داشته باشد، بنابراین یک کشوی ریلی از فلز تا حدی از پلاستیک لازم است.


انتخاب قفس
از آنجا که اکثریت قفس¬ها، از ظاهر مناسبی برخوردار نیستند، آنها باید کنار یک دیوار قرار بگیرند تا به طوطی شما احساس امنیت را بدهد، اگرچه شما می¬توانید قفس طوطی را رو به پنجره هم قرار بدهید. چنانچه این امکان وجود دارد، قفس را مقابل یک باغ و یا جائی که محل رفت و آمد پرندگان دیگر است، بگذارید به نوعی که طوطی سرگرم شود. با این حال مراقب باشید،که در معرض مستقیم نور خورشید نباشد، چرا که طوطی¬ها خیلی زود، احساس گرما می¬کنند، قفس باید به اندازه کافی بالا نصب شود. تا این امکان وجود داشته باشد وقتی شما ایستاده¬اید، محل نشستن فوقانی پرنده طوری در قفس قرار بگیرد كه هم سطح چشمان شما باشد. چنانچه طوطی شما، دارای اندام درشتری است، محل نشستن او را در قفس چند سانتی متر بلندتر کنید بدین منظور که او بتواند بالای قفس را نیز نظاره¬گر باشد. (میله کشویی داخل قفس، نشیمنگاه قفس پرندگان است) 
چنانچه قفس دارای یک میله کشویی مستحکم است، میله را از داخل قفس بیرون بکشید. برای اینکه او به کف قفس که فاقد تور سیمی شکل است، دسترسی بیابد. کف قفس باید از کاغذ مجله و یا روزنامه پوشیده شود که بتوان آنرا هر روز تعویض کرد.

نظم و ترتیب دادن به قفس
قفس باید تا اندازه¬ای كه امكان دارد، علایق و نیازهای طوطی شما را فراهم سازد. بنابراین آماده سازی¬اش مهم است. اسباب بازیها در دو شكل اسباب بازیهای آویزان در اندازه بزرگ و اسباب بازیهای كوچك و خوش¬دست معرفی می¬شوند. اسباب بازیهای نوع اول طول عمر بیشتری دارند و با دوام¬تر از نوع دوم می¬باشند با این حال با جویده شدن و ایجاد فشار زیاد از بین خواهند رفت. سه نوع اسباب بازی باید بتوانند همزمان به طور معلق در قفس قرار بگیرند. اما برای جلوگیری از اینكه پرنده وسیله را رها نكند و برای اینكه اشتیاقش حفظ بشود این را نیز به قدر كفایت در نظر بگیریدكه هر سه یا چهار روز اسباب بازیها را تعویض كنید. وسایل بازی خوش¬دست به اندازه كافی كوچك هستند تا پرنده آنها را با پنجه هایش بگیرد. اكثریت برای تكه تكه شدن و یا مستحكم نبودن، طراحی شده¬اند اما اغلب پرندگان آنها را دوست دارند. شما هم می-توانید آنها را بسازید. این اسباب بازیهای خانگی شامل خمیر نان، جعبه¬های كوچك كارتن، گیره لباس، تكه چوب كلفت، توپ¬های كوچك پلاستیكی محكم و خشك، یك تكه چوب براق می شود كه می توانید آنها را در قفس پنهان كنید و اجازه دهید تا پرنده¬تان آنها را بدست آورد. درون قفسه فاصله¬ای حدود 5 یا 7.5 سانتی متر انتخاب كنید و نرده¬هایی را روی سطح داخلی نصب كنید تا مانع از هجوم توسط پرنده شود. قسمتی از جایگاه باید دور از باران و تابش مستقیم خورشید باشد. همچنین می¬توانید از روکش پلاستیکی محکم و مات برای محافظت از آن قسمت در نظر گیرد. كف جایگاه می تواند خالی نگه داشته شود. یا اینکه با شاخ و برگ توسط بتون و یا شن و ریگ جایگزین گردد. 
جایگاه پرندگان را با تعدادی نشیمنگاه، تاب طنابدار، وسایل بازی نظم و ترتیب بدهید. یک آخور چرخان را که بتوانید آن را از بیرون پر کنید، نیز نصب نمایید.

اسباب بازیها و یک سرپناه
اسباب بازیها نباید معرف خطر برای پرنده شما باشند، از وسیله-هایی که شامل تکه¬های تیز و یا قابل قورت دادن هستند، بپرهیزید چرا که پرنده می¬تواند آنها را از هم جدا کند. چنانچه یک وسیله بازی دارای یک حلقه است، آن را بررسی کنید که برای طوطی شما کوچک باشد، برای اینکه طوطی شما می تواند سرش را به داخل آن وارد کند. یا به اندازه کافی بزرگ باشد که طوطی بتواند جسمش را به طور کامل از آن عبور دهد. علاوه بر این چنانچه طوطی شما تهاجمی و یا خیلی پر جنب و جوش است، از گذاشتن آینه در قفسش خودداری کنید. یک طوطی خاکستری باید دارای سرپناهی باشد که بتواند در آنجا بخوابد و به آن پناه ببرد.

انواع مختلف جای نشستن پرندگان 
برای حفظ قدرت پای طوطی شما، جای نشستن پرنده باید سایز و انواع گوناگونی داشته باشد. جای نشستن پرندگان با تجهیزات همراه با قفس در مغازه¬ها فروخته می¬شود. ویژگی کالبد¬شناختی در طوطی این امکان را بوجود می¬آورد هنگامیکه روی نشیمنگاه خود قرار می¬ گیرد، پاهای خود را جمع کند. اما جای نشستنی که بزرگ باشد، از مکانیسم حرکت جلوگیری می¬کند. برای یک طوطی خاکستری، اندازه ایده¬آل محل نشستن فوقانی که به شکل دایره می-باشد، 2 سانتی¬متر است تا پرنده کمابیش بتواند با انگشتان پا محکم به آن بچسبد، اندازه نشیمنگاه پرندگان به شکل دایره¬های متفاوت می¬باشد بنابراین نشیمنگاه چوبی که بستر خواب نباشد، مناسب است. اگر چه صحبت از چوبهای محکم مانند درخت زبان گنجشک، گیاه ولیک (خفچه) چوب درخت افرا، درخت فندق یا درخت گیلاس است، نشیمنگاه پرندگان با ریسمانهایی مانند الیاف طبیعی مانند کتان، کنف و یا الیاف شاهدانه هندی توصیه می¬شود. از بكارگیری چوبهای ترد و یا میله¬های پلاستیکی بپرهیزید. اکثر پرندگان به منظور اینکه منقارشان خوب نگه داشته شود از منقارشان محافظت می-کنند. مراقب باشید، به این ترتیب در نشیمنگاه هایی که از اسکله های متفرقه هستند که غالباً ضروریست. امكان انتقال یك پرنده از یك قسمت به قسمت دیگر و قرار گرفتن در بلندی وجود دارد. طوطیها ترجیح میدهند روی شاخه و بیشتر روی سطوح صاف بنشینند، این نوع نشمینگاه¬ها، شاخه¬ها وسطوح فرضی و خیالی هستند. اكثر طوطیها خیلی زود به نشیمنگاهشان عادت می¬كنند چنانچه شما می¬توانید یك جایگاه برای طوطی¬تان در باغ ایجاد كنید، درنگ نكنید. جایگاه پرندگان این امكان را به وجود می¬آورد كه پرنده شما در طی روز هنگامیكه هوا معتدل است،گردش كند و قبل از تاریك شدن هوا به قفس بازگردد و حتی در زمستان كه روزها، ملایم و دلپذیر هستند. پرندگانی كه یك بخشی از زمان را در هوای آزاد به سر می¬برند دارای یك پر و بال سالم¬تری نسبت به پرندگان آپارتمانی هستند. كمی باد و باران برای پرهای طوطی شما سودمند خواهد بود. چنانچه شما تمایل دارید پرواز پرنده¬تان را ببینید، اندازه جایگاه پرندگان باید حداقل به طول 40/2 متر و ارتفع 80/1 متر باشد، برای رهایی از قطرات جاری باران، یك سقف شیب دار بالای آن بسازید و یك نرده لحیم شده مرغوب در اندازه 25 در 25 میلیمتر و محصول 2 میلیمتر را انتخاب كنید. برای چارچوب، فنر یا چوب بكار ببرید. زمانیكه پرنده به درون سرپناه¬اش می¬رود، خاموش و بی صدا خواهد بود. فضای درونی سرپناه باید به ضلع 30 سانتی¬متر و ارتفاع 18 سانتی¬متر باشد و در مقابل ظرف آبخوری پرنده قرار بگیرد. برای سرپناه یك فضای باز حدود 10 سانتی¬متر فراهم كنید. سپس آن را طوری در قفس بگذاریدكه استحكام آن ثابت باقی بماند. درون سرپناه یك مقدار تراشه¬های چوب برای جویدن پرنده بگذارید و همچنین وسایل بازی برای اینكه در مدت زمانی كه در آنجا بسر می برد، سرگرم باشد.

نشیمنگاه بزرگ
هنگامیكه پرنده شما خود را در موقعیت بیرون از قفس می¬یابد، او باید مكانهای زیادی را داشته باشد كه در آنجا قرار بگیرد و مستقر شود. صندلی راحت، نرده پنجره، میز و غیره. با وجود اینها سرگرم خواهد بود. اما طوطی شما باید همینطور هنگامیكه تحت اختیار شما هست، یك نشیمنگاه خاص داشته باشد، جایی كه در آن غذا بخورد و خود را سرگرم سازد. تعداد زیادی از انواع نشیمنگاهها همراه با میله¬ها روی ستونی كه امكان آویزان كردن به آخورها و تعداد زیادی وسایل بازی را داراست، وجود دارد. شكل كامل این نشیمنگاهها در اندازه¬های بزرگ و كوچك موجود است.

تغذیه
همانند انسان، آخورهایشان را با شكلها و سلیقه¬های گوناگون می-پسندند. این موضوعات همان چیزهایی هستند كه در غذای مخصوص به آنها پیشنهاد نمی¬شود. روند غذایی با طعم و ساختار یكنواخت به اندازه كافی اشتهای آنها را تحریك نمی¬كند. طوطی¬های خاكستری تمام گامهای تخصصی را برای به مصرف رساندن مواد غذایی طبیعی، با افزودن میل و رغبت¬شان در اختیار دارند. یك روند غذایی بر پایه میوه¬های تازه، گیاهان خوراكی، دانه و غلات، بیشتر معرف منافع برای پرنده شما خواهد بود. برخی از مواد غذایی كه ما مصرف می¬كنیم، مسموم كننده آنها بوده و مشكلاتی را برای طوطیها دامن می¬زند. هرگز به یك طوطی شكلات، قهره، چای، نوشابه و مشروبات الكلی ندهید، نمك بیش از حد می¬تواند اندكی كلیه¬هایش را تحریك كند. مواد غذایی مانند چیپس یا بیسكویت مانع از تحریك اشتها هستند.

تغذیه - انتخاب خوراک مغذی
ترکیب تخم آفتابگردان تحت عنوان «غذایی برای طوطی» فروخته می-شود. رژیم غذایی برای طوطی¬های خاکستری مناسب نیست.آنها نیازمند مواد چرب بسیار غنی (حدود 50%) و دارای ویتامین و املاح معدنی می¬باشند. اکثر طوطی¬های خاکستری با این ترکیبات تغذیه می¬شوند و نیز مشکلات فقدان سلامتی طولانی و کمبود ویتامین و املاح معدنی را تحمل می¬کنند.گرایش به این روند غذایی، برای پرندگان در اسارت ناسازگار است، برای طوطی¬های خاکستری «برنامه¬ای» برای خوردن مواد غذایی با ارزش بالای انرژی، پیشنهاد می¬شود. بدین معنی که دارای میزان قابل توجهی مواد غنی و قوی باشند. یک طوطی خاکستری در طبیعت آزاد، یک روند غذایی مغذی با مواد گیاهان گوشتی را طلب می¬کند، زیرا او هر هفته کیلومترهای زیادی را می¬پیماید و تمام کالری مازاد را می¬سوزاند اما طوطی خاکستری اهلی در محوطه سالن هرگز به همان اندازه مصرف نمی¬کند.یک خوراك مغذی، متشکل از گلوکز، چربی و پروتئین می¬باشد. سایر مواد تشکیل دهنده، ویتامین، مواد معدنی و آب هستند. میوه¬های تازه و غلات دارای میزان قابل توجهی گلوکز هستند. این مواد غذایی برای پرندگان، بسیار انرژی¬زا و با حفظ دمای بدن جهت تأمین کردن انرژی عضلاتشان، مورد استفاده قرار می¬گیرد. گردوها و بسیاری از دانه-ها، غنی و چرب هستند، این چربی¬ها می¬توانند ذخیره شده، تغییر شکل یافته و بعدها مورد استفاده قرار بگیرند. گیاهان خوراکی (نخود فرنگی و لوبیا) مانند بیشتر غلات (برنج، گندم، ارزن) غنی هستند به شکلی که پروتئین لازم را دوباره در پرها نوسازی می-كنند. روند غذایی طوطی خاکستری اهلی، باید در درجه اول متشکل از (حدود 80-75 درصد گلوکز) و حدود 15 درصد پروتئین گیاهی و فقط 5 الی 8 درصد چربی باشد و به عنوان صورت غذا، از جایی¬که این مساعدت¬ها منشأ گرفته¬اند، به اختصار اهمیت داده می¬شود. شما می-توانید مقداری غذای مخلوط که ویژه طوطی هاست را با ترکیب فرآورده¬های تازه طبیعی خریداری نمائید. اکثر غذاهای مخلوط حیوانات به روشهایی متعادل می¬شوند.همیشه باید یک نظم و ترتیب در عوض کردن وسایل بازی داشته باشید زیرا به آسانی کثیف می-شوند. نشیمنگاه ساینده می¬تواند مورد استفاده چنگال پرنده قرار گیرد و اگر شما نحوه استفاده از آنرا تعیین می¬کنید، این وسیله را در پائین قفس بگذارید، به خاطر اینکه با نشیمنگاه مورد علاقه پرنده شما مطابقت ندارد. در واقع یک طوطی خاکستری باید به اندازه کافی از چنگالهای تیزش برای به چنگ انداختن سطوح صاف حفاظت کند.
روند غذایی متنوع و متعادل
از آنجا كه روند غذایی بر مبنای دانه¬های خشك نیازهای مربوط به تغذیه را در یك طوطی برآورده نخواهند كرد و غذای مخلوط، اشتیاق طبیعی¬اش را برطرف نمی¬كند، به پرنده¬تان تركیب سبزیجات، میوه¬ها، گیاهان خوراكی تازه و غلات را تقدیم كنید. اگر این امكان وجود دارد جوانه سبزیجات را در آب خیس كنید تا هضم آن آسانتر صورت گیرد، غلات نیز دارای ارزش غذایی غنی¬تری نسبت به جوانه¬ها هستند.

روند غذایی بر حسب درصدهای ذیل برای طوطی خاكستری توصیه شده است:
35% لوبیا و مخلوط سبزیجات در آب خیس خورده و انواع جوانه¬ها (نخود، لوبیا، كاهو، كلم، گشنیز) 
25% دانه¬ها و غلات خیس خورده ] گل آفتابگردان، حبوبات، شاهدانه، ارزن، گندم، جو، برنج، ذرت[ 
40% میوه و سبزیجات تازه (سیب، موز، انگور، انار، هویج، كرفس، دانه¬های خیس خورده، لوبیا سبز، نخودهای كوچك درون غلافشان، سیب-زمینی شیرین، ذرت تازه، كلم)
توصیه می¬شود با حداقل نیاز یا كمابیش مواد غذایی زیر را تهیه كنید. با وجود این، طوطیهایی كه معمولاَ در خانه زندگی می¬كنند، می¬توانند دارای یك نیاز اضافی به مایعات كلسیم¬دار و ویتامین D3 باشند كه در پرنده فروشی¬ها و اینترنت موجود می باشد.

به دست آوردن تركیبات در آب خیس شده
برای خیس كردن تركیبات، آب آنها را بكشید و در دمای محیط آنها را نگهداری كنید، برای جلوگیری از آلودگی¬های باكتریایی، آنها را با آب فراوان و سرد بشویید. هنگامیكه جوانه¬های كوچك سفید رنگ ظاهر می¬شوند، بهترین زمانی است كه آنها را به طوطی¬تان بدهید. تركیب خیس شده را بیشتر از یك روز نگهداری نكنید و باقیمانده را دور بریزید. هرگز مخلوط سبزیجات خشك و دانه¬ها را نپزید و در یخچال نگهداری نكنید. هر روز جوانه¬های تازه را تهیه كنید.


توجه : از مصرف زیاد بادام زمینی جدا خودداری كنید كه می تواند آسیبهای جدی به سیستم تنفسی و سایر دستگاه های بدن طوطی وارد كند، همچنین نیز باعث مسمویت می شود .

گاهی اوقات آماده كردن مخلوط سبزیجات خشك (35%) و دانه¬ها (25%) از قبل و همچنین كنسرو كردن آنها، كار ساده¬ای است. 
برای آماده كردن یك مخلوط جوانه¬های سبز برای پرنده، روزانه یك سهم را جداگانه در آب به مدت 12 ساعت آماده نمایید. البته 30- 25 گرم مواد خشك باید كفایت كند. (وزن¬اش با آب 2 برابر خواهد شد.) محض اطلاع، به طور معمول سبزیجات خشك هنگام رویش دارای بوی خاصی هستند. 
بعد از 12 ساعت تركیبات در آب خیس شده می¬تواند مصرف شود اما بهتر آن است كه 12 الی 24 ساعت صبر كنیدتا بیشتر در آب خیس بخورد. پرنده شما باید هر روز میوه¬ها و سبزیهای تازه بخورد. سلیقه¬های یك طوطی با سایرین متفاوت است. انگور، سیب، انار، كرفس، نخودهای كوچك سبز و هویج را امتحان كنید چرا كه روند غذایی پرنده شما نیز باید متنوع باشد.


درك كردن رفتار طوطی خاكستری 
تربیت كردن طوطی شما، با اطاعت كردن از دستورات ساده ضروری است. مثل سایر حیوانات خانگی كه زیر سقف خانه شما زندگی می-كنند، فقط تربیت كردن اهمیت چندانی ندارد بلكه این مطرح است كه چطور یك ارتباط خوب با پرنده¬ای كه در زندگی شما شریك شده، برقرار نمایید. یك طوطی خاكستری با چند دستور ساده تربیت می¬شود و این حیوان اهلی به بهترین نحو آنها را انجام می¬دهد اما یك پرنده دیگر در جاهای دیگر كه تهاجمی و عصبی در برابر انسان می-باشد، تربیت نمی¬شود. قبل از اینكه شما آموزش طوطی¬تان را آغاز كنید باید بفهمید اشتیاق و علاقه¬ای را كه منجر به گرایش به رفتاری خاص شده تا اینكه آن را به وجود آورده است. همیشه یك میل و رغبت، پشت رفتار حیوان وجود دارد. این اشتیاق، میل و رغبت كمابیش ناشی شده از یك كار برنامه¬ریزی شده است كه حیوان می¬داند كه بخاطر این موضوع، از این عمل صرف¬نظر كند. یك پرنده خواهد نوشید اگر كه تشنه باشد و خواهد خورد اگر كه گرسنه باشد و هنگامیكه احساس خوبی ندارد، پرهایش را صاف خواهد كرد. چنانچه برخی چیزها او را به وحشت بیاندازد، فرار خواهد كرد. او برای چیزهایی كه دوست دارد به جستجو می¬پردازد و در اصل پرنده شما رفتارهای گوناگونی خواهد داشت زیرا كه در نهایت به یك رفتار القا شده است.

پاداش ها، در پایان یادگیری¬ها
دانستن آن چیزی كه این اجازه را می¬دهد تا بهترین ایده رفتاری را برای كاركردن با یك پرنده داشته باشد این است كه او خودش را با رفتار جدید وفق دهد. برای اطمینان حاصل كردن از موفقیت، ضروری است شما دقت داشته است كه همیشه باید به پرنده¬تان پاداش بدهید. فكر تعویض چیزهایی كه شما به او می¬دهید را همواره داشته باشید، این پاداش¬ها بستگی به نوع طوطی دارد. چیزهایی كه نزد طوطی شما از قبل مورد علاقه¬اش بوده را انتخاب كنید. نظیر شیرینی، دست نوازش كشیدن روی سرش، بازی كه او ترجیح می¬دهد، نشیمنگاه مورد علاقه¬اش و بنابراین بكار بردن تعلیم و تربیت بر پایه پاداش در درك رفتار پرنده شما بسیار مهم است. یادگیری رفتاری تحت (آنالیز رفتار علمی عملی) یا كاربرد رفتار آنالیزی (ABA) می¬باشد. كاربرد متد بر پایه VABA این اجازه را می¬دهد كه با طوطی¬¬تان بعنوان یك سازش عالی، كار كنید. (VABA) بر طبق یك رفتار قابل مشاهده، موفقیت¬آمیز است. رفتاری را كه پرنده شما انجام می¬دهد چیزی است كه به وفور از جانب وی انجام می¬پذیرد. طوطیها دارای عقاید و احساسات خاص خودشان می¬باشند. اما فكرها و احساسات نه قابل مشاهده و نه قابل اندازه¬گیری هستند اما فراوان و دارای شدت می¬باشند.

بدست آوردن اعتماد قدم به قدم
شروع كنید با نشستن در پایین قفس، در مدت زمانی كه پرنده در قفس¬اش به سر می¬برد و به اندازه كافی دور باشید تا او هیچگونه علامتی را ناشی از عصبانیت بروز ندهد. نیمرخ خود را به سمت¬اش قرار دهید و از مستقیم نگاه كردن بپرهیزید. بگذارید در طی اینكه شما مطالعه می¬كنید و یا چیزی می¬جوید او شما را نگاه كند. در ابتدا این سانس¬های فوق را بیشتر از 2 یا 3 دقیقه ادامه ندهید، سپس به حد و اندازهای ادامه¬اش دهید كه پرنده¬تان به حضور شما عادت كند. با احتیاط كامل و به تدریج به پرنده نزدیك شوید و هرگز اسباب عصبانیت پرنده¬تان را ایجاد نكنید. بعد از چند سانس اگر طوطی¬تان اطمینان بدست نیاورد، بهتر است هنگام غذا خوردن، تكه¬ای از مواد غذایی را كه مورد پسند او می¬باشد، از میله قفس عبور داده و تقدیم او كنید. بعدها سعی كنید به او یك شیرینی بصورت مستقیم واز طریق قرار دادن در داخل قفس¬اش بدهید. بدین معنی كه دست را از فضای باز بین میله¬ها عبور داده و دست را هم سطح منقارش پایین آورده و غذا را به او عرضه كنید.

چگونه تربیت كردن یك پرنده عصبی مزاج
مرحله حمایت و اهلی¬سازی یك طوطی خاكستری كاملاً از سایر انواع پرندگان متفاوت است چراكه این پرندگان گرایش به عصبی بودن و خجالتی بودن دارند اما سایر پرنده¬ها می¬توانند جسور و به اندازه كافی برون¬گرا باشند. پرندگان بزدل و ترسو، یك توجه ویژه¬ای را قبل و همچنین در طی دوره تعلیم و تربیت طلب می¬كنند. طوطی¬های خاكستری از یك حافظه عالی و رفتاری آشكار برخوردار هستند كه اغلب از برخورد هایی كه ما در گذشته با آنها داشته¬ایم، ناشی می-شود. برخی موضوعات در خصوص طوطی¬های خاكستری كه در طبیعت به دام افتاده و سپس حبس می¬شوند تا مانند سایر حیوانات اهلی فروخته شوند، حائز اهمیت است. چنانچه پرهای آنها بریده شده باشد، این می¬تواند یك منبع و علت برای عصبی بودن آنها بشود.

طوطی¬ها همچنین بی¬نهایت نسبت به انسانها و به ویژه نسبت به دستهای آنها بدگمان هستند، این عصبی مزاجی می¬تواند وخیم¬تر باشد هنگامیكه در قفس حبس هستند و نمی¬توانند در وضعیتی که خطر نزدیک است، بگریزند. قبل از اینکه کوشش نمائید تا از یک طوطی خاکستری عصبی درخواست کنید تا از روی دستان شما بالا برود، باید او یک دوره تربیت ملایم را بگذراند که امکان دارد هفته¬های زیادی به طول بیانجامد. او تحت همان اصول اخلاقی - پاداشی که تعلیم و تربیت اعمال می¬کند و بیشتر ذاتی است، آرام خواهد شد. اما یک طوطی خاکستری بدون شک به کندی پیشرفت خواهد کرد.
اگر پرنده آمادگی¬اش را دارد، بگذارید در طی سانس¬ها نرده آهنی قفس باز بماند، اگر پرنده تان وارد شد و یا به درب باز قفس نزدیك شد به او یك پاداش بدهید، برای اینكه به قفس بازگردد یك شیرینی در آخورش بگذارید تا به درون جذب شود، هرگز سریعتر از طوطی¬تان پیش نروید. به آرامی صحبت كنید و در طول فرآیند تامین آذوقه او را تشویق نمائید.

چیزی که طوطی باید یاد بگیرد
برای اینکه طوطی¬تان بتواند حداکثر یک زمانی را با شما و خانواده¬تان در خارج از قفس¬اش بگذراند، او باید برخی درخواست¬ها و دستورات را از جانب شما و همچنین از جانب سایر اعضای کانون خانواده شما قبول کند. بنابراین طوطی شما با اطاعت کردن، تربیت خواهد شد. شما خواهید توانست از او درخواست کنید به سمت شما بیاید و حرکت کند. یا مجدداً نشیمنگاه را تحت یک درخواست کلامی، ترک کند. این به شما اجازه خواهد داد كه زمانیكه با شما می-باشد، تحت كنترل شما باشد و اداره كردن نسبتاً آسانی انجام پذیرد. مطابق یك تربیتی كه بر پایه پاداش بنا شده است، یك پرنده به طور عمومی درسهایش را بین 5 الی 15 روز یاد خواهد گرفت. موارد زیر درسهایی است كه طوطی¬تان طبق دستورات یاد می-گیرد.


انچه پرنده شما بتواند پرواز کند، به او دستورات فوق را آموزش بدهید. در اکثر وضعیتها، شما می¬توانید طوطی خاکستری¬تان را در یک قسمت مكانی که در آن قفس وجود دارد، آموزش دهید. اما چنانچه پرنده¬تان در اطراف قفس¬اش خود را بی¬تاب نشان داد، بهتر است كه از او بخواهید سوار شدن و پیاده شدن روی دستان شما را در مكانی دور از قفس¬اش آموزش ببیند. این موضوع همچنین سبب خواهد شد تا شما پرنده¬تان را به طرف خود بكشانید و بعبارتی با او صمیمی شوید (نه فقط تربیت¬اش كنید).


شما خواهید توانست عموماً قفس¬اش را تا آنجائیكه تمایل دارید، حركت دهید. او را تشویق به خارج شدن كنید. سپس قبل از اجرای برنامه او را بیرون بیاورید. طوطی¬های عصبی مزاج نباید در جایی كه قفسشان یافت می¬شود تربیت شوند.مراقب باشید مكانهایی كه شما از پرنده سوار شدن یا پیاده شدن را درخواست می¬كنید، در بین قامت و قفسه سینه شما قرار گرفته باشند. بعنوان مثال یك صندلی و اولین باركه پرنده شما آزاد در یك قسمت قرار گرفته است او را با اشیاء و اجزای دكوراسیون بردارید، همچنین قسمتهایی كه او می تواند رویشان بنشیند.

یادگیری سوار شدن و پیاده شدن
حالا که شما آمادگی دارید تا متد تربیت براساس پاداش را دنبال کنید، باید قبل از شروع کردن با آنچه به طوطی¬تان پاداش دهید، مراحل سانس را بدانید. ابتدا آن چیزهایی را که طوطی¬تان اکنون یا قبلا دوست دارد، پیدا کنید. فراموش نکنید که اولین موضوع، انگیزه کار کردن با طوطی تان برای شما مطرح است. 
پاداش می¬تواند شکل یک شیرینی، اسباب بازی یا یک نوازش را به خود بگیرد. این پاداشها همان قدر سودمند خواهند بود که برای خودتان در نظر بگیرید، پرنده شما بدون روزهای طولانی کار کردن، تعلیم و تربیت را بدست نمی¬آورد و در صورت مقتضی بیش از حد معقول، همکاری نخواهد کرد. 
یک سانس عموماً نباید از 2 الی 4 دقیقه بیشتر تجاوز کند. حالا با نشاندن طوطی¬تان به روی صندلی شروع کنید و از اینکه آرام و هوشیار است، خاطر جمع شوید. چنانچه پاداش¬اش یک شیرینی و یا یک وسیله بازی است، ابتدا آن را به او نشان دهید. نام پرنده¬تان را به زبان آورید و نگاهش را جستجو کنید.سپس شما به او نزدیک شوید و دستتان را سمت پائین، هم سطح پای طوطی قرار بدهید و بگویید: «سوار شو»، مراقب باشید که انگشت¬هایتان در یک خط قرار بگیرند، به جز انگشت شصت که باید پایین آورده شود. در این لحظه بگویید: «سوار شو»، شما می¬توانید از پایین انگشتهای پای پرنده¬تان را با دستی که او را گرفته¬اید؛ لمس کنید اگر نیازی بود، درخواستتان را تکرار کنید. 
از این بابت اطمینان یابید كه پرنده شما در حالیكه روی دستتان سوار است، پاداشی را كه در دست دیگر گرفته¬اید، می¬بیند. با اشتیاق به او تبریك بگویید. بعد از 2 یا 3 ثانیه بگویید: «پیاده شو» و او را روی لبه صندلی بگذارید. سرانجام به او پاداش¬اش را تمام و كمال و در حین تبریك گفتن بدهید. حالا لحظه¬ای طوطی¬تان را رها كنید تا پاداش¬اش را ارزیابی كند. قبل از اینكه نمایش را متوقف كنید دو یا سه مرتبه دیگر تمرین را تكرار كنید. یك نمایش برای اولین روز كافیست. بهتر است كه با یك حركت دست به پایان رسد. حتی اگر پرنده¬تان تنها یك مرتبه به روی دستانتان سوار شد، به او پاداش بدهید. روزهای آینده چنانچه شما تمایل دارید، به طور مداوم دو یا سه مرتبه او را به نمایش درآورید. در حین اینكه سعی دارید با پرنده¬تان تمرین نمایید، زمانی را كه احساس آرامش و آسودگی می¬كنید، این عمل را انجام دهید. 
در طی واكنشهایی كه طوطی شما در حین نمایش¬ها باید داشته باشد، آرام بمانید و آسودگی خاطر داشته باشید. در یك فضای آرام دوره آموزش¬اش آسانتر انجام می¬شود. بعد از چند نمایش او آسانتر به روی دست شما پیاده و یا سوار می¬شود.

فراگیری «برو»
فرمان «برو» برای درخواست كردن از پرنده به منظور پرواز كردن پرنده زمانیكه روی دستان شما نشسته است، به كار برده می¬شود. برای شروع كردن، طوطی¬تان را به فاصله یك متری قفس¬ و نشیمنگاه همیشگی¬اش در دست بگیرید. پیش از هر چیز یك پاداش خوب را نیز در مكانی كه می¬خواهید او بنشیند، به طور واضح قرار دهید. 
مچ دست¬تان را به طوری كه پرنده به شما و مقابل نشیمنگاه و رو به پاداشش باشد، جهت¬گیری كنید. در همین لحظه انگشت سبابه¬تان را در جهتی كه در دید پرنده می¬باشد، قرار دهید تا او بتواند روی آن فرود آید.

فراگیری «ماندن»
فرمان «بمان» را نمی¬خواهد به این معنی بگویید که پرنده باید در جایی که هست، بماند. بلكه این فرمان را برای خودداری کردن از آمدن به سمت شما در لحظه¬ای معین استفاده كنید. 
به عنوان مثال چنانچه شما باید مکانی را ترک کنید و تمایل ندارید که او به دنبال شما بیاید اگر پرنده به شما نزدیک شد و شما نمی¬خواهید که او روی شما بنشینید و یا به سمت شما مستقیماً پرواز کند، دستتان را بالا آورید و کف دست را مقابل اون بگیرید.

آموزش رفتن، «برو»
دست را پایین¬تر از پرنده بگیرید و بگوئید: «برو، برو» و با دست یک تکان کوچک به طور جدی بدهید. پرنده باید پرواز کند و برود به روی قفسش یا روی نشیمنگاه¬اش بنشیند، بلافاصله به او تبریک بگوئید، و به او پاداشش را بدهید. 
زمانیکه اولین تمرین، مشکلات بیشتری را بوجود نیاورد، به تدریج فاصله بین خودتان و نشیمنگاه را بیشتر کنید، سپس تمرین را در مکانی دیگر تکرار نمائید تا اینکه شما بتوانید هر جا که بشود، این تمرین را انجام بدهید. چنانچه پرنده پس از پرواز به سمت شما بازگشت، برای اجتناب کردن فرمان «بمان» را به کار ببرید.
.


فراگیری «بیا اینجا»
«بیا اینجا» فرمان احضار است. برای درخواست کردن از طوطی¬تان تا به نزد شما بیاید. شما به آسانی خواهید توانست آن را به پرنده¬تان آموزش دهید، چرا که او از قبل ناخواسته عادت پرواز به سمت شما را داشته است. 
با این وجود دستوراتی که قبلاً به تصویر کشیده شده، این امر را ثابت می¬کند كه طوطی¬تان این اجازه را به شما می¬دهد که این فرمان را نیز به او آموزش بدهید. در این لحظه در جائیکه او آمادۀ پرواز کردن است، بگوئید «بیا اینجا» زمانیکه او به روی دست شما قرار گرفته، به او پاداش بدهید و و تبریک بگویید. چنانچه پرنده-تان به سمت شما پرواز نکرد، قبل از اینکه شروع کند او را از داشتن یک پاداش کارآمد، خاطر جمع کنید. این شرایط ممکن است تا مدت نامعلومی بدون موفقیت سپری بشود، پرنده¬تان را به روی نشیمنگاهی که او به آن شناخت دارد، قرار دهید و به فاصلۀ 1 متر دور شوید و برای او آغوشتان را باز کنید. چنانچه پاداش انتخاب شده یک شیرینی و یا اسباب بازی است، آن را طوری در دستتان بگیرید که طوطی¬تان کاملاً آن را ببینید. دستی که شما به پرنده¬تان پیشنهاد می¬کنید باید کمی بلندتر از نشیمنگاهش باشد، زیرا پرنده ترجیح می¬دهد زمانی که به سمت یک انسان می¬آید، به سمت مکانی بلندتر از دستان شما پرواز کند، نام او را صدا بزنید و سپس به وفور تکرار کنید «بیا اینجا»
کاملاً بی¬حرکت بمانید و به اندازۀ کافی به او برای ارزیابی کردن پاداشش، فرصت بدهید و او را رها کنید. بعد کم کم فاصله¬ای که شما را از پرنده¬تان جدا می¬کند را افزایش بدهید.
چنانچه پرنده¬تان پس از تلاشهای فراوان به سمت شما پرواز نکرد، یک استراحت برای اینکه از خسته شدن پرنده جلوگیری کند، داشته باشید و بعد به او پاداشش را بدهید.

فراگیری «پرواز کن» 
فرمان «پرواز کن» عموماً برای درخواست کردن از پرنده به منظور رها کردن مکانی که نباید به آن وارد شود، به کار برده می¬شود. البته بیشتر به خاطر اینکه جانب احتیاط رعایت بشود. چنانچه یک پرنده به عنوان مثال به روی دستگاههای الکترونیکی و یا چوب پرده می¬نشیند ما به این ترتیب می¬توانیم از او تقاضا کنیم که پرواز کند.
در عمل، این فرمان نمی¬تواند در هر شرایطی بوجود بیاید. با این وجود، زمانیکه پرنده¬تان مکانی خطرناک یا نامناسب را برای نشستن انتخاب می¬کند، به او نزدیک شوید و بگوئید: «پرواز کن» و برای راندن او دستتان را بر طبق مسیرش تکان بدهید. شما می¬توانید یک دستمال و یا یک حوله را مقابل پرنده تکان بدهید. زمانیکه او پرواز می¬کند نباید به روی شما بنشیند، بلکه باید در مکانی که جایز است مانند قفسش قرار بگیرد، فراموش نکنید که به خاطر همکاریش چنانچه اطاعت کرد، تشکر کنید.


چگونگی متوقف کردن یک طوطی
برخی از شرایط، مستلزم متوقف کردن یک طوطی بر خلاف میلش می¬باشد. اما گاهی اوقات او، شما را به این باور می¬رساند که انتخاب وجود ندارد.
اولین متد: دو راه برای کنترل یک پرنده، بدون اینکه او خطر احتمالی را دنبال کند، وجود دارد. اولین متد مبتنی بر این است که از او درخواست کنید خود را به قفسه سینه شما بچسباند، برای این هدف او روی دست شما طبق معمول می¬نشیند اما وقتی رو به روی شما این کار را انجام داد، بلافاصله دستتان را به پشت او بگذارید و بگوئید «پیاده شو» و او را در حین اینکه دستتان را از جائی که او نشسته است، بیرون می¬کشید، او را به قفسه سینه تان بچسبانید. پرنده لباس شما را چنگ خواهد زد و خودش را به روی دستان شما رها می¬کند. در حالیکه سر او را به آرامی نوازش می¬کنید به او تبریک و شادباش بگوئید. سپس مکان را ترک کنید به جائیکه خود شما معمولاً هستید. همیشه قبل از اینکه دوباره پرنده روی سینه شما، خود را رها کند، بگوئید، پیاده شود. این تمرین¬ها را در حین اینکه پرنده¬تان خود را در مکانهای آشنا و متنوع رها می¬کنید، انجام دهید. بویژه قبل از اینکه او را به قفسش باز گردانید. این مانع از پیوند دادن به دو رویداد خواهد شد و زمانیکه شما چاره¬ای جز درآوردن او از قفسش ندارید، خیلی چیزها را آسانتر خواهد کرد.
دومین متد: شما برای اجرای دومین متد، به یک حوله نیاز خواهید داشت، با این وجود نباید عملی که به مفهوم احاطه کردن پرنده برای «تربیت کردن» است با «اهلی کردن» اشتباه گرفته شود. این نوع عمل برای منع کردن است. در عوض عادت دادن پرنده به اینکه خود را در یک حوله بپیچاند. در این صورت انجام سایر آزمایشها برای یک دامپزشک آسانتر خواهد بود. دفعه¬ای که طوطی¬تان فرمان¬های قبلی را درک می¬کند، شما می¬توانید به او پذیرفتن حوله را آموزش بدهید، یک حوله با رنگ بی¬اثر و بدون جلوه به رنگ بژ و یا سفید را انتخاب کنید. زیرا رنگ¬های زننده و پر رنگ می¬توانند پرنده را به وحشت بیاندازند. کم کم طوطی¬تان را در حالیکه او را روی زانوهایتان گذاشته¬اید، به رفتارهایش عادت بدهید و بگذارید که او با حوله بازی کند و یا یک گوشه آن را بجود. حالت حوله را بیش از پیش برای پرنده مرتب و تمیز کنید، او باید خود را به آنچه شما در آنجا با ظرافت کار کردید، عادت دهد. در طی این نمایش، به او پاداش بدهید و بدون وقفه طوطی¬تان را بوسیلۀ شیرینی و سایر پاداش¬های دیگر، تشویق کنید تا او آنها را ارزیابی کند. 
.


این قسمت به سئوالات فراوان تحت عنوان محافظت از طوطی اختصاص داده شده است.

• آیا باید دومین طوطی را خریداری کنیم؟
این سئوال عموماً دو اصل دارد، خواه اولین طوطی تنها به یک فرد خانواده وابسته شده است و یا سایر اعضاء خانواده می¬خواهند یک پرنده دیگر به همراه طوطی خود داشته باشند و خواه شما از پرنده مراقبت کنید یا کسی دیگری. گذشته از زمانی که برای او اختصاص داده خواهد شد، خرید دومین پرنده را برای اینکه پرنده، همراهی داشته باشد، در نظر بگیرید. خرید دومین طوطی نباید نسنجیده صورت بگیرد. مواردی كه باید در نظر گرفت عبارتند از: 1- آیا شما پرنده¬ای با همان گونه خریداری خواهید کرد؟ 2- پرنده جدید چند سال خواهد داشت؟ 3- آیا به بلوغ جنسی¬اش رسیده است یا نه؟ 4- این پرنده جدید با پرنده شما تفاهم خواهد داشت؟ 5- در وضعیت مقتضی او حضور شما را جستجو خواهد کرد یا کس دیگری را؟ یا او کاملاً از شما و از همراهی کردن انسان روی برمی¬گرداند؟ 6- آیا او با پرنده جدید روابط دوستانه برقرار می¬کند؟ 7- و یا در مقابل شما و سایرین حالت تهاجمی به خود می¬گیرد؟ 
این دشوار است که رفتار پرنده¬ای که وارد خواهد شد را با دقت پیش بینی کرد! اما چیزهای زیادی از سایرین، قابل پیش¬بینی هستند. دو پرند¬ه بالغ با همان گونه و جنسیت مخالف، به عنوان مثال خیلی زودرنج برای وابسته شدن با سایرین خواهند بود، بدین معنی که آنها خواهند توانست همراهی همنوعشان را به شما ترجیح بدهند. این می¬تواند به این نتیجه منجر شود که یکی از آنها در مقابل انسان به یک پرخاشگر تبدیل بشود چنانچه او دارای حالتی است که در روابطشان دخیل است. زمانیکه پرنده دومی در همان گونه نیست، این شانس کمتری را ایجاد می¬کند، پرندگان می¬توانند بدون اینکه چندان رابطه خاصی را گسترش بدهند، با هم دوست بشوند، این شکل مطلوب است به ویژه اینکه هیچ نوع رابطه¬ای صددرصد قابل مشاهده نیست. چنانچه شما تصمیم به این دارید که دومین پرنده را بدست آورید و همچنین تمایل دارید که دومین پرنده در همراهی کردن انسان مورد پسند واقع شود، آیا ترجیح می¬دهید یک گونه متمایز از اولین پرنده خود بدست آورید؟ سایر گونه¬های بومی آفریقایی مثل طوطی سنگال و طوطی میر یا طوطی جاردین می¬تواند یک همراه مناسب برای طوطی خاکستری باشد؟ 
برای اینکه دوباره شانس مشاهده و گسترش یک ارتباط خاص، کم اهمیت جلوه داده نشود، هیچ یک از آنها نباید یک قفس خاص داشته باشند. حتی اگر در دو قفس هستند باید در یک مکان قرار بگیرند.


• چه موقع طوطی من شروع به حرف زدن خواهد کرد؟
گرایش یک طوطی خاکستری، به تقلید کردن صدای انسان به سن¬اش و نحوه زندگی¬اش و یا اینکه هیچگونه تماسی با پرندگان دیگر نداشته باشد، بستگی دارد. یک پرنده تنها در اسارت قادر به صحبت کردن است. قابلیت صحبت یک پرنده بستگی به متدی كه برای آموختن او به کار رفته است، دارد. اکثر طوطی¬های خاکستری بدون شک غیر از فحوای کلام، صدای انسان را نیز تقلید می¬کنند، اما این كار توان عقلانی این پرندگان را محدود خواهد کرد، چنانچه پرنده شما یک زبان کلامی را یاد بگیرد، او ممکن است به ربط دادن کلمات، موضوعات و وقایعی که در آن خصوص بیان می¬کند، موفق بشود، در این وضعیت، ما به یک طوطی به گونه¬ای آموزش می¬دهیم که انگار کودک را تشویق به حرف زدن می¬کنیم، در حین تکرار کردن کلمات به طور مشخص یا حالتهایی که همه در حین طراحی کردن یک موضوع یا یک واقعه است، پرنده شما شانس آگاهانه به کار بردن این کلمات را خواهد داشت. عده¬ای از طوطی¬های خاکستری اهلی، صحبت کردن (تقلید کردن) را در طی اولین زندگی می¬آموزند. بطوریکه در بین آنها، اکثرشان قبل از دو سالگی قادر به صحبت کردن می¬باشند، اما بسیاری از آنها هرگز صحبت نمی¬کنند. ما شاهد برتری قابل توجهی بین نژاد «تیمنه» و «نژاد جاک» در مهارت صحبت نیستیم.

• آیا من یک یراق کاملاً امن را برای بیرون بردن طوطی به کار ببرم؟ 
هرچه او بزرگتر می¬شود، هرگز به سطح پاهای او پابند نزنید، این می¬تواند ایجاد دررفتگی کند هر چند که اکثر طوطی¬های خاکستری، چیزی را كه متصل به یال و پرشان باشد، دوست ندارند. عده¬ای از ما یراق را پذیرفتیم. شما می¬توانید آن را با احتیاط برای بیرون بردن پرنده¬تان به كار ببرید. یراق به بدن پرنده وصل می¬شود و از یك بند واقع در زیر گردن برخوردار است. این چیزی است كه شما می-توانید پرنده را بوسیله آن بگیرید. تعداد بیشماری از انواع یراق¬ها موجود می¬باشد. بیش از هر چیز این اتصالات، مجهز به یك بند (قلاده) پلاستیكی هستند كه مانع از برگشت ناگهانی پرنده به عقب می شوند اگر او بخواهد پرواز كند و یا هدف رها شدن را داشته باشد. یك تربیت خاص و ملایم بر اینكه طوطی یراق را قبول كند، ضروری است. او را آهسته آهسته با آن آشنا كنید. اولین مرتبه یراق را بیشتر از چند ثانیه به تن او نكنید. در خانه، در یك مكان آشنا، چنانچه پرنده راضی و خشنود به نظر رسد. به تدریج مدت زمان تمرین را افزایش دهید. چنانچه پرنده در هر مرحله¬ای بی-میلی نشان داد، اصرار نورزید و او را مجبور نكنید. تا اندازه¬ای كه او اشتیاق دارد به پیش روید.

توضیح :منظور از یراق وسائل جانبی مانند پابند و جلیقه پرواز است . 

توضیح : لوازمی مانند پابند و جلیقه پرواز می توانند در صورت عدم توجه به نكات زیر خطر آفرین شوند.

• آیا باید بالهای پرنده را چید؟
روشهای زیادی برای بریدن بالهای یک طوطی وجود دارد، اما برخی از آنها نسبت به سایرین اصولی¬تر هستند. اندازه¬گیری بال پرندگان شامل قسمت کردن تمام یا بخشی از پرها که برای پرواز ضروری است، می¬باشد. ما می¬توانیم تنها یک بال را که تعادل پرنده را در حین پرواز به هم می¬زند، قیچی کنیم. اما سخت تر این است که برشی که انجام می¬شود، بیشتر یک ریسک را به دنبال دارد. 
سایر اشکال برش قاعده¬مند و متعادل، جایی که تنها چندتایی از بالهای اولیه کوتاه شده¬اند، این اجازه را به آنها می¬دهد که زمان کمتری را در هوا پرواز کنند بدون اینکه به خود آسیبی برساند و به روی زمینی بنشینند. حتی اگر گمان می¬کنید که بالهای چیده شده با پر دوباره روییده¬اند، پرندگانی که بالهایشان چیده شده است تمایل به این دارند که بالهایشان را مرتب به هم بزنند در مدتی که آنها دوباره رویش می¬کنند. 
دلایلی که معمولاً برای چیدن بالها استناد شده¬اند، این است که به خاطر امنیت پرنده یا محدودیت حرکتهایشان انجام می¬شود. اما تمام پرندگان، با بالهای کوتاه شده و یا نشده در معرض خطر هستند. این خطرات صرفاً متفاوت هستند، زمانیکه پرنده¬ای که بالهایشان کوتاه شده است از کاشانه بگریزد، در معرض خطر مورد حمله قرار گرفتن توسط سگ یا گربه یا همچنین لگدمال شدن را به دنبال دارد. 
سایر مشکلات مهمتر می¬توانند ناگهان ظاهر بشوند. برش بالها مانع از این می¬شود که پرنده در پرواز ترقی کند و او در نتیجه کمابیش، زمانیکه وحشت و هراس او را رها نمی¬کند، فاقد یک اعتماد به نفس آشکار می¬شود. طوطی¬ها یک تناوب رفتاری را در پرواز ندارند. همچنین عدم امکان پرواز کردن برای بسیاری از پرندگان منبع پریشانی است.
برای یک پرنده، پرواز کردن یک روش معمولی مطمئن¬تری برای گریختن از خطر است. برای بار دوم برش بالها، عامل اصلی عکس العمل وحشت پرندگان را از بین می¬برد. به همین خاطر اکثریت مالکین ترجیح می-دهند که بالهای پرنده¬شان را کوتاه نکنند. 
این فصل از کتاب اختصاص داده شده به شرح دادن اینکه چگونه به طوطی فرمان¬ها یا دستورهای ساده را برای کنترل کردن در حین پرواز یاد دهیم. این فراگیری و این فرمانها چند روز پر مشغله را به دنبال دارد.
طوطی¬تان چنانچه شایستگی پرواز کردن را داشته باشد، رفتار طبیعی-تری خواهد داشت. این احتمالات بیش از هر چیز می¬تواند رفتار طبیعی¬اش را با تمام تفاوتش به ویژه در حین پرواز، توصیف کند که همچنین پیدایش دردسرهای رفتاری را نزد پرندگان، پیش بینی می-کند. این اندرزی است که بالهای پرنده¬تان را کوتاه نکنید، اما برعکس در حین اینکه به او فرمان¬ها را آموزش می¬دهید، او را به پرواز کردن تشویق کنید که در صفحات قبل شرح داده شده است.


• طوطی هایی که بالهایشان کوتاه نشده است، چه میزان مراقبت و مواظبت را باید بدست آوریم؟
با پرنده¬ای که بالهایش چیده نشده است، ضروری است که یک احساس خوب را برای احتیاط داشتن از ابتدا نشان داد. پرنده شما باید همیشه مراقبت باشد. زمانی که بیرون از قفس به سر می¬برد به خاطر داشته باشید که او دستورات مربوط به نمایش پرواز را به عنوان تربیت در فصل قبل آموزش دیده باشد. مراقب باشید نسبت به عوامل خطرآفرینی که برای حیوانات اهلی وجود دارد، یک پرنده نباید در اتاقی که مجهز به آینه و یا دستگاه تهویه است، وارد شود و همینطور در مکانی که درب و پنجره آن به سمت بیرون باز است. دهانه شیشه¬ها را با دستمال بپوشانید که سطح آن بسته بشود. از ورود او به آشپزخانه که سرشار از خطر برای او است، ممانعت بورزید. خطراتی از قبیل: قابلمه دسته دار تفلون، منابع گرما، بخارهای مسموم کننده و ...

مراقب باشید برای اینکه طوطی خاکستری شما مکانهای زیادی را برای نشستن در بیرون قفس دارد، چنانچه شما می¬خواهید او را کنترل کنید، بهتر است که این امکان را فراهم کنید که مکانها، پایین¬تر از سر طوطی واقع شوند مانند نشستن روی یک صندلی یا کاناپه، یا یک تکیه گاه مقابل پنجره یا یک میز. یک طوطی خاکستری تنها در مقابل یک مکان جدید رها شود. طوطی شما، حیوانی است بی نهایت اجتماعی که نیاز به این دارد که شما او را راهنمایی کنید و تشویق کنید.

• من به او می آموزم که تمیز باشد.
شما می¬توانید از طوطی¬تان تقاضا کنید مدفوع¬اش را در مکانهای ویژه با در نظر گرفتن برخی از مراقبتها انجام دهد. شما به سرعت می¬آموزید که درک کنید، چه وقت طوطی شما مدفوع اش را از بدنش خارج می¬کند. درست قبل از اینکه عمل مدفوع كردن صورت بگیرد، یک طوطی خاکستری چنبره می¬زند و دمش را باز می¬کند. 
شما می¬توانید در این لحظه و در اینجا، سعی کنید طوطی را در مکانی که شما انتخاب می¬کنید، قرار دهید و قبل از آن به او شادباش بگویید که او توالتش را کرده است. این مهم است که پرنده بتواند در مکانهای زیادی توالت کند. زیرا او به اضطراب می¬افتد و منتهی به این می¬شود که مشکلات فراوانی را تجربه کند. 
یک مرتبه که شما طوطی¬تان را با خود در یک زمان مناسب، به این مکانها ببرید، طوطی شما باید خود این امور روزمره را انجام بدهد، حتی خود پرنده توسط رفتن به این مکانها، کار خود را به اتمام می¬رساند، سایر تناوبها شامل قراردادن یک فویل کاغذ زیر نشیمنگاه همیشگی¬اش یا با انداختن دستمال، مجدد آنجا را تمیز کنید و یک منفعت خوب را تدارک ببینید.


• چه موقع قفس را نظافت کنید؟ 
برای فرش کردن کف قفس از کاغذهای مجله و یا روزنامه ترجیحاً استفاده کنید و اینها می¬بایست هر روز تعویض بشوند و جایی که نشیمنگاه در نظر گرفته شده است، یک مرتبه هر هفته، باید با مواد ضدعفونی نرم و رقیق و آب گرم تمیز بشود. برخی از کالاهای مخصوص، ضدعفونی برای پرندگان بی¬ضرر، فروخته می¬شوند، اما اکثر مواد ضدعفونی بدون خطر رقیق هستند، سفارشات کارخانجات را برای دانستن غلظت تولیدات مورد استفاده، دنبال کنید. 
چنانچه قفس در یک پناهگاه قرار دارد، شما باید با پشتکار هر هفته آنجا را نظافت کنید حتی اگر پرنده به طور منظم در آنجا توالت نمی¬کند. تکه¬های چوب و روزنامه که سطح قفس را پوشانده است، هر هفته باید تعویض بشوند.

• چه زمانی ظروف آب و غذا را تمیز کنید؟
با آب گرم و مواد شوینده نرم یک بار در روز آخور را بشویید. قبل از اینکه بخواهید آنها را با مواد غذایی جدید و آب پر کنید، با آب سرد بشویید.

• کدام قاعده های بهداشتی را رعایت کنیم؟
با کمی عقل سلیم، پرندگان سالم عموماً بدون مشکلات برای سلامتی انسانها معرفی نشده¬اند. با این وجود، باید مراقب باشید که فضله-ها، مکانهایی را که شما برای خود و برای اطرافیانتان غذا را آماده می¬کنید، آلوده نکنند. برای این بهتر است که از ورود پرنده¬تان به این مناطق، ممانعت بورزید، بویژه برای بچه¬ها و اشخاص مسن که سیستم ایمنی¬شان از سایر افراد، ضعیف¬تر است. در حالت کمیاب یک بیماری مشمول پوستی تاکز ممکن است توسط استنشاق گرد و غبار آلوده به فضله، به انسان منتقل بشود. چنانچه شما به فضله پرنده¬تان که ناقل بیماری پوستی تاکز، مشکوک هستید، فوراً طوطی¬تان را برای درمان نزد دامپزشک ببرید، چنانچه شما بیمار هستید و نزد پزشک می¬روید در زندگی با طوطی همیشه جانب دقت و احتیاط را در نظر بگیرید. در این وضعیت ممکن است بیماری¬تان به او ربط داشته باشد. تاکز خوشبختانه در انسان نایاب است. برعکس، بیماری آلرژی با گرد و غبار پرهای طوطی که این در طوطی های خاکستری بویژه، خیلی فراوان هستند. به شستن دستهایتان قبل از آماده کردن غذا برای طوطی¬تان توجه کنید. پرندگان به تعدادی از وسایل خانه، حساس هستند. همینطور مراقب باشید دستهایتان قبل از جابجا کردن یک پرنده یا موادغذایی اش تمیز باشند. برخی از اشخاص به طوطی¬شان اجازه می¬دهند که بیاید و شیرینی را از دهانشان بگیرد، از انجام این عمل بپرهیزید. زیرا یک پرنده ممکن است به باکتریهای حاضر در دهان ما، طبیعتاً حساس باشد.

• آیا باید منقار طوطی را برش داد؟
طوطی¬های خاکستری برای جابجا کردن و آماده کردن موادغذایی نیاز به یک منقار تیز دارند، یک منقار واقعاً خیلی بلند، پرنده را برای خوردن اذیت می¬کند. این عامل ویژه و خاص باید در نظر گرفته شود. با این وجود حتی در این وضعیت، با یک دامپزشک آگاه و آشنا به مراقبت کردن از طوطی مشورت نمائید.


• آیا باید ناخن را کوتاه کنیم؟
این را نباید فراموش کرد که طوطی¬های خاکستری نیاز به پنجه¬های به اندازه کافی تیز دارند برای اینکه روی نشیمنگاه سُر نخورند، چنانچه چنگالهای یک پرنده کُند باشد، او مستعد این است که روی برخی از نشیمنگاه¬ها لیز بخورد و بیفتد و حتی روی زمین لگدمال بشود. 
اکثر مواقع لازم نیست که چنگالهای یک پرنده را به طور منظم کوتاه کنیم. اما زمانیکه با یک نظر واقعا بلند به نظر می¬رسند به کوتاه کردن آنها اقدام نمائید. در طبیعت، چنگالهای طوطی¬های خاکستری مورد استفاده قرار می¬گیرد و طول عمر خوبی نیز دارند. 
در اسارت، عدم فعالیت، منجر به این می¬شود که چنگالها باعث آزار پرنده بشوند، بنابراین شما باید چنگالهای طوطی¬تان را کوتاه کنید و یا این عمل را یک دامپزشک انجام بدهد. ترجیحاً برای کوتاه کردن چنگالها از سوهان ناخن و یا سایر مواد ساینده استفاده نمایید. ناخنهای اضافی را سوهان بکشید و در این هنگام شخص دیگری طوطی را در یک دستمال با احتیاط باید نگه بدارد. نصب یک نشیمنگاه ساینده که در قفسی موجود است به طور متناوب باعث این می¬شود که چنگالها در هر مرتبه¬ای که پرنده از نشیمنگاه استفاده می ¬کند، فرسوده بشوند با این وجود، طوطی نباید در آنجا مدت زیادی را سپری کند و این یک احساس ناراحتی را برای طوطی بوجود می¬آورد، این نوع نشیمنگاه، نشیمنگاه مورد علاقه پرنده نیست. همچنین نشیمنگاهی که بلندتر از قفس باشد.

• پرهای طولی من یک پودر شیری رنگ تولید می¬کنند، آیا طبیعی است؟
تمام طوطی¬های خاکستری یک پودر شیری رنگ خیلی نرم را به مقدر ریادی تولید می¬کنند. این جای نگرانی نیست. این پودر نتیجه انهدام کرک¬های واقع شده در منطقه پشت، درست پایین دم است. پرنده اغلب این محل را با چیزی می¬مالد قبل از اینکه پرهایش را صاف کند شروع به تقسیم کردن این پودر برای کل پرهایش می¬كند. بنابراین آنها را در یک شرایط خوب و نفوذناپذیر باقی می¬گذارد. 
این ضروریست که پرنده¬تان را بوسیله اسپری، آب¬پاشی کنید، مطلوب است که هر دو روز یک بار یک آب پاش مملو از آب را برای این عمل اختصاص دهید. شما آب پاشی را که برای باغبانی استفاده می¬شود، پیدا کنید. 
به جریان انداختن یک باران ناب را تنظیم کنید. صبح پرنده¬تان را آب¬پاشی کنید برای اینکه او قبل شب، زمان برای خشک شدن داشته باشد.


• زمانیکه من به تعطیلات می¬روم، طوطی من چه کند؟
چنانچه شما یک پرنده جوان را اخیراً خریداری کرده¬اید. او بسیار به شما وابسته خواهد بود و شما نباید به سادگی زمانی که او به سن یك سالگی نرسیده است، به جائی عزیمت کنید.
برای یک پرنده جوان، رفتن یک شخص که پرنده به او وابسته است، ممکن است منبع استرس شدیدی باشد. در این شرایط، پرنده می تواند شروع به از ریشه کندن پرهایش کند. در طبیعت، والدین طوطی¬های خاکستری، هرگز پرنده جوان را تنها رها نمی¬کنند. یک طوطی در این سن تحمل مواجه شدن با برخی از مشکلات از قبیل گم شدن را ندارد.
چنانچه طوطی شما بزرگتر است، بهتر است که او را با فردی که قرار است در مواقع غیبت شما جای شما را اشغال کند، آشنا بشود. این پرستار موقت باید نیازهایش را بداند و بتواند تا حدودی همان روش شما را دنبال کند. چنانچه پرنده هر روز ساعات زیادی را از قفس خارج می¬شود. این پرنده نسبتاً سازگاری بهتری را با این شخص و سایر جنبه¬های مراقبت مداوم (تغذیه دادن – نگهداری از قفس) که اصلاح ناپذیر هستند، دارد. 
پرنده باید کاملاً با غیبت موقت شما، خود را وفق بدهد. سپس به نظافت باقی جسمش می¬پردازد. او این پودر را بر روی تمام پرهایش پخش می¬کند.

از بچگی تا بزرگسالی
چه او به سن بزرگسالی رسیده باشد، یا خیر هرگز نباید یک طوطی را به خاطر رفتارش سرزنش کرد. این هیچ کمکی به ایجاد احساسات و ارزشهای انسانی به روی پرنده¬ها نمی¬کند. تمام رفتارهایی که شما در پرنده¬تان مشاهده می¬کنید، جای بحث دارد. خواه او تلاش کند چیزی را که مورد نیازش است، بدست بیاورد. خواه او از چیزی که برای او معرف خطر است، فرار کند. 
هنگامیکه طوطی¬های خاکستری به سن بزرگسالی 2 یا 3 سالگی می¬رسند، آنها تغییر می¬یابند و رفتارشان كه شبیه به حیوانات دیگر است را مشاهده خواهید کرد. مانند یک توله سگ یا بچه گربه و یا جوجه-ها که به سن بزرگسالی می¬رسند، رام و دوست داشتنی می¬شوند چه از پرورش دهنده و یا گهدارنده حیوانات خریداری شده باشند، همه و همه در مدت 2 یا 3 سالگی تغییر خواهند کرد. مانند سایر حیوانات، طوطی¬های جوان با حالتها و فرمانهای دلگرم کننده وفق داده می¬شوند و دیگران درحالیکه آنها بی¬دفاع هستند، با ملایمت با آنها برخورد می¬کنند اما به تدریج که یک پرنده بزرگ می¬شود، نیازهایش در همان موقعیت و رفتارش تغییر می¬کند و شما برای این تغییر رفتار باید خود را آماده کنید. شما از اینکه طوطی بزرگسال¬تان دستورات آموزشی که قبلاً مطرح شده را دنبال می¬کند خشنود می¬شوید و می¬پذیرید که طوطی شما در سن بزرگسالی عوض خواهد شد.

مشکلات گاز گرفتن
اکثر مالکین طوطی¬ها لحظه به لحظه گاز گرفته می¬شوند، بدون اینکه راه حلی برای این مشکل مهم پیدا کنند، به ویژه در حالت گاز گرفتن «محکم» و «دردناک» نباید آنرا ناچیز قلمداد کنند. ریسک مواجه شدن با این گرایش بدون حُسن نیست و نادیده گرفتن شرایط است. 
اولین گازگرفتگی را اغلب زمانیکه پرنده بزرگ می¬شود اتفاق می-افتد که او بیش از حد هیجان زده است. به ویژه زمانی که می¬خواهد بازی کند، به خاطر داشته باشید که شما نباید بر هیجان بیش از حدش غلبه کنید و یا با او به خشونت رفتار کنید، چنانچه شما به شدت گاز گرفته شده¬اید. پرنده را در قفسش نگذارید و فوراً به آن محل دست نزنید. پاسخی که مفیدتر است. شامل این است که به سادگی روی از پرنده برگردانید، محل را ترک کرده و در را پشت سر خودتان ببندید. دو یا سه دقیقه خارج شوید، زمانیکه بازگشتید، منتظر بمانید تا پرنده¬تان به سمت شما بیاید مانند قبل بدون اینکه هیچ اتفاقی افتاده، ادامه بدهید. 
چنانچه شما را دوباره گاز گرفت. آرام بمانید و این تاکتیک را تکرار کنید و پرنده را چند دقیقه رها کنید. در اکثر این موارد، طوطی¬ها به سرعت بین عمل گاز گرفتن و تنها رها شدن، ارتباط برقرار می¬کنند و به عوض کردن این رفتار ترغیب خواهند شد.

پر كنی
دلایل این بیماری
مشاهدات گرایش به پر كنی و برخی از مشکلات رفتاری در شرایط اسارت دیده می شوند. زیرا طوطی¬های آزاد، پرهای خود را از ریشه نمی¬کنند، پر كنی می¬تواند از روند غذایی و مشکلات پزشکی سرچشمه گرفته شده باشد. چنانچه او به بیرون آوردن پرهایش از ریشه روی آورده است، توسط یک دامپزشک طوطی¬تان را مورد آزمایش قرار دهید. این كار به دلیل زندگی در اسارت می¬باشد که وجود یأس و ناامیدی می¬تواند این بیماری را باعث شود در غیر اینصورت در آزادی چنین چیزی رخ نمی¬دهد. طوطی¬های خاکستری در معرض پر كنی هستند. این شرایط زندگی چنین بیماری را به دنبال خواهد داشت.

پرندگان منزوی که بالهایشان چیده شده است.
آنها مدت زمانی طولانی را در قفس شان سپری می¬کنند و یا مکانی که در بیرون توسط پرستارشان و یا سایر پرندگان می¬باشد. (مترجم: Picage 1- یک نوع بیماری در پرندگان است که تمایل به این دارند که همه چیز را با منقار خود بگیرند، بیرون بکشند و گاهی بخورند و یا مانند دارکوب به آن ضربه بزنند. سایر پرندگان و بویژه طوطی¬ها عادت دادند پرهای خود را از ریشه درآورند یا پرها را ژولیده و خراب كنند.) همیشه باید سبد و ظروف آب و غذای بیرونی محتوای موادغذایی باشد، همچنین تلاش کنید موقعیت پرواز کردن را به پرنده¬تان بدهید. ممکن است در خانه و یا در جای دیگری باشد. پرندگان نیاز به اشیاء فراوان برای تکه تکه کردن دارند که اکثر مواد طبیعی برای این هدف مناسب می¬باشند. ریسمان از جنس کتان یا کنف به کار ببرید. از شاخه های ترد که حاوی میوه و یا پوست خوراکی و تسمه¬های چرم خام هستند،استفاده کنید. این هدف اساسی را دنبال کنید که منقار و ذهن طوطی شما به روی چیز دیگری به غیر از پرهایش قرار گرفته و یا معطوف شود. با حداکثر زمان سپری شده در بیرون قفسش و چیزهایی که می¬جود، پرنده شما کمتر به پیگیج خواهد پرداخت. آنها موقعیت چندانی برای پرواز کردن ندارند و مهمتر اینکه به طور فعال غذایشان را جستجو می¬کنند طوطی¬های رام نشده و یا چنگکی ساعات زیادی هر روز به جستجو کردن موادغذایی و خوردن می¬گذرانند. برای همین منظور و حفاری، برنامه-ریزی شده¬اند. اما طوطی¬های در اسارت مواد غذایی را در یک نسخه طراحی شده دارند که در کنار آنها قرار داده شده که به صورت همیشگی در یک ظرف گود مانند ریخته می¬شود. محرومین در اسارت نمی-توانند مواد غذائیشان را با زیروکردن، پیدا کنند و این منبع بسیاری از مشکلات رفتاری است.

پیشگیری و مراقبت از پر جویدن
برای پیشگیری، کمک کردن و درمان کردن پر كنی شما باید در طی روز طوطی¬تان را سرگرم کنید. او باید با اسباب بازیهایی که دوست دارد، سرگرم بشود، در حین اینکه او با وسایل بازی¬اش سرگرم است. شما می¬توانید مواد غذایی را در درون آنها، پنهان کنید، یک مغازه مختص به فروش حیوانات، یک وسایل بازی را به عنوان اسباب بازی فكری دارد. اما شما می¬توانید همچنین منزلتان را به آنها تعبیر کنید، دانه¬ها را در درون یک تیوپ مملو از روزنامه پنهان کنید و یا یک شیرینی را در درون یک جعبه بگذارید.


حالت عصبی و وحشت 
طوطی¬های خاکستری که نمی¬توانند پرواز کنند و یا آنهایی که بالهایشان چیده شده است، مستعد به ترسیدن و وحشت كردن می-باشند و ترس را در صورت مواجه شدن با یک ژست یا یک شی یا یک شخص بی¬آزار نشان می¬دهند. 
زمانیکه یک طوطی خاکستری می¬ترسد. او می¬تواند ساکت بماند و یا فریاد بکشد. او همچنین هنگامیکه اتفاقی برایش می¬افتد، او بنا بر وحشتی که در او ایجاد شده است و چیزی که او را به هراس انداخته است نمی¬تواند سریع دور شود. 
ترس می¬تواند منجر به این شود که پرنده با تمام احساس در قفسش پرواز کند. این رفتار با پرخاشگری هیچ ارتباطی ندارد اما بدین معنی است که چیزی واقعاً او را به وحشت انداخته است. فوراً عامل ترس را حذف کنید، حتی اگر خودتان باعث این وحشت شده باشید، دور شوید و آن محل را ترک کنید، به هر حال این عمل را فوراً انجام دهید، مطمئن باشید که طوطی¬تان در قفسش هم سطح چشمان شما است. بنابراین او نسبت به مردمی که به او نزدیک می¬شوند، ترس کمتری خواهد داشت. برعکس انسان، پرندگان هنگامیکه ما به آنها دلداری می¬دهیم، هیچ نشانی از دلگرمی را نشان نمی¬دهند. چنانچه طوطی¬تان از شما و از چیزهایی که شما مسبب آن بودید، ترسید. كوشش کردن به منظور دلگرم ساختن او بی¬فایده است. این می تواند شرایط بد گذشته را شدت ببخشد.

ناکامی را تشدید نکنید
چنانچه طوطی¬تان به روی زمین افتاد و یا لگدمال شد و شما برای دلگرم ساختن در همان لحظه¬ای که این اتفاق افتاده به او نزدیک شدید، این كار شما می¬تواند منجر به این شود که شما در درد و رنج ممکن، مقصر هستید و ترسی را در او ایجاد نمایید که خودتان مسبب¬اش نبوده¬اید. 
در این شرایط، از پرنده دور شوید تا زمانیکه او روحیه¬اش را دوباره بدست آورد و به او برای اینکه به آرامش برسد، زمان بدهید. این می¬بایست به روند پرندگانی که ما می¬خواهیم به حواسشان غلبه کنند، منجر شود. 
درباره پرندگان عصبی مزاج گزارشی تهیه کنید و قوانینی که در مورد آنها شرح داده شده را دنبال کنید. مایحتاج پرنده¬ای را که دچار آسیب¬دیدگی شده را فراهم کنید. چرا که ممکن است در آن لحظه مورد نیاز قرار بگیرد. شما می¬بایست در حین به کار بردن از پاداشهایی که طوطی¬تان برای قبول آنها دچار شک خواهد شد، صبر خود را بروز دهید و به آرامی و ظرافت کار کنید. 
چنانچه سایر اشخاص بهتر از شما با پرندگان کار می¬کنند، برای اولین بار بگذارید آنها این کار را انجام بدهند، شما می-توانید هنگامیکه طوطی¬تان دوباره اعتمادش را بدست آورد، با آنها همکاری کنید.

طوطی را بمنظور دوری کردن افسردگی در وجودش سرگرم کنید. 
در آزادی، طوطی¬های خاکستری خود را با جویدن چوب، برگها، جوانه-ها و گلها سرگرم می¬سازند. 
تفاوت زیادی است در زمانیکه آنها چیزی را برای خوردن جستجو می-کنند، با آنکه آنها دارای موادغذایی در موقعیت ثابتی می¬باشند. 
طوطی¬های اهلی تمام رفتارهای طبیعی را در بطن کانون یک خانه نشان می¬دهند. چنانچه یک پرنده دسترسی به چیزهایی برای خوردن نداشته باشد، این شانس را برای او فراهم می¬سازد كه به هر چیزی که با منقارش می¬تواند آنرا لمس کند، حمله کند.
آنها را بسازید، گیره لباس (فنر را حذف کنید) تکه¬ای چوب مانند بلوط، درخت سیب، گیلاس، فندق و غیره ... مقوا، روزنامه، میوه کاج، بند چرم خام، یا یک رشته طناب یا فیبر طبیعی مانند کتان و کنف. به طوطی¬تان فرصت بدهید برای اینکه موادغذایی مورد علاقه اش را در داخل وسایل بازی جستجو کند. 
برای بار دوم شما می¬توانید این وسایل بازی را از مغازه های حیوان فروشی و یا تدابیر خاص خودتان را دنبال کنید. 
یک طوطی خاکستری به سرعت، شیرینی پنهان شده در تیوپ مقوایی که مملو از کاغذ و نوار است را پیدا خواهد کرد.


رفتارهای نامطلوب، دردسرهای صوتی
برعکس اکثر طوطی¬ها، طوطی¬های خاکستری، عموماً پرندگان پر سر و صدایی نیستند. با این وجود، انتشار فریادهای جیغ مانند و مکرر اغلب علامت فقدان توجه و بی¬حوصلگی است. پرندگانی که ساعات بیشماری را در قفسشان می¬گذرانند، مستعد این رفتارها هستند و آنها به خروج بیشتر و سرگرمی نیاز دارند. هنگامیکه طوطی¬ زمان زیادی را خارج از قفس می¬گذارند اما همان سروصدا را از خود بروز می¬دهد. به او پاداش ندهید، به ویژه بدون خواستن از اینکه او با توجه شما، سازگار بشود. حتی برای گفتن «نه» در این مورد راه حل کارآمد این است که محل را ترک کنید. شما و اطرافیانتان در هر مرتبه که طوطی ایجاد سروصدای ناخوشایند کرد، محل را ترک کنید. بیشتر پرنده¬ها، توسط تسلیم شدن و به حساب اینکه رفتارشان سبب رفتن شما شده است، اعمالشان را متوقف می¬کنند زمانیکه او باعث این رابطه می¬شود. طوطی¬تان دلایل متوقف کردن رفتار ناخوشایندش را انجام خواهد داد.
چنانچه شما به کنایه به طوطی¬تان دشنام دهید و فریادهای نامطلوبی بزنید، او می¬تواند شروع به تقلید کردن کند. پس توجه کنید به آن چیزی که پرنده گوش می¬دهد.

سلامتی و مراقبت
چنانچه او از یک روند غذایی سالم بهره مند است، لحظه¬های طولانی را به پرواز کردن گذرانده و در بیرون قفسش سپری می¬کند و در یک محیط محرک و روابط خوب همراه با مراقبت برخوردار است، باید از یک سلامت خوب جسمی و روانی نیز برخوردار باشد. شما نیز باید آمادگی داشته باشید برای اینکه پرنده¬تان بیمار بشود، قبل از اینکه به او رسیدگی بشود با یک دامپزشک خوب هماهنگ باشید. این دارای اهمیت است که دامپزشکی را انتخاب کنید که دارای تجربه خوبی نسبت به پرندگان است. چرا که اکثر دامپزشکان عمومی پرندگان را که می¬شناسید، شامل پزشکان ماهر و خوب برای آنها نمی-شوند و همچنین به شما توصیه می¬شود هر سال پرنده¬تان را برای معاینات پژشکی، مورد آزمایش قرار دهید. شما می¬توانید از طریق اینترنت یک دامپزشک ماهر و خوب را بیابید و یا اینکه با هر دامپزشکی که نزدیک به شما است، مشورت داشته باشید.

چطور یک طوطی سالم را تشخیص بدهیم؟
یک پرنده در سلامتی کامل در قسمتی از روز، فعال است، چشمانش باز و درخشان است، آب ریزش بینی ندارد و تنفسش آرام است. او نسبت به چیزهایی که در اطرافش درگذر هستند، هوشیار است. پرها در روی تن¬اش باید منظم باشند و در قشر پوست بدنش به یک طرف خوابیده باشند، البته نه پرهای به هم ریخته و نه بیش از اندازه در تن¬اش به هم چسبیده باشند. پرنده باید غذا بخورد و به طور طبیعی عمل دفع را بدون مشکلات خاص انجام بدهد، محل واقع شده در مقعد باید بدون اثری از فضله، تمیز باشد. زمانیکه او می¬خوابد و یا استراحت می¬کند، یک پرنده در سلامتی کامل، به طور طبیعی به روی یک پنجه قرار می¬گیرد، چنانچه پرنده شما این علایم را نشان نداد، این می¬تواند مشکل¬ساز باشد. به خاطر داشته باشید که یک پرنده بیمار همیشه سعی بر این دارد که علایم بیماریش را پنهان کند، چنانچه فکر می¬کنید پرنده¬تان بیمار است، بلافاصله میزان لازم برای مراقبت از او را در نظر بگیرید.

علایم بیماری
طوطی بیمار اغلب خسته به نظر می¬رسد و دارای پرهای به هم ریخته و چشمان نیمه بسته است. او می¬تواند علایم بیماری را در خود داشته باشد و در کف قفس مکانی که نشیمنگاه در آن است، پنهان شود.

تجهیزات دامپزشک ماهر
- داروی بیهوشی که نزد پرندگان بسیار قابل اطمینان است.
- وسایلی برای دوباره چسباندن پر و مرمت پرهای افتاده و کوتاه شده 
- امکان یک هموگرافی برای تست¬های بیوشیمی
- آندوسکوپی برای تست¬های درونی و مشخص کننده پزشکی
- برداشتن یک دستمال برای تست آنالیز
- تکنیک خاص برای جابه جا کردن طوطی، استفاده از یک حوله (نه دستکش) برای اینکه ایجاد استرس نکند و به آن اهمیت داده نشود.
- دستگاه مراقبت های ویژه که این امکان را فراهم سازد تا پرنده در آنجا 24 ساعت بستری بشود.

یک پرنده بیمار، علایم بیماری را نشان نمی¬دهد و همینطور به پیرامونش که به آن عادت دارد، توجه نمی¬كند. قفس¬ها می¬توانند ظاهر غیرطبیعی داشته باشند و پرنده نمی¬تواند مثل هر روز غذا بخورد. یک پرنده اغلب وزنش را از دست می¬دهد. گاهی اوقات در زمان کمی این عمل صورت می¬گیرد به همین دلیل، راجع به وزن طوطی-تان شناخت داشته باشید و به طور منظم آنرا کنترل کنید.

اولین مراقبت
چنانچه شما می¬توانید طوطی¬تان را وزن کنید بدون اینکه در او ایجاد استرس کنید، وزن او را یادداشت کنید. طوطی¬های بیمار در مکانهای گرم بین 26 و 30 درجه سانتی¬گراد و در پناهگاه¬های روشن و با نشاط وزنشان را به میزان قابل توجهی بدست می¬آورند. یک لامپ مادون قرمز سرامیک در بالای قفس به منظور بدست آوردن گرما و روشنایی نصب کنید. موقعیتی را فراهم سازید برای اینکه طوطی¬تان، چنانچه مکان خیلی گرم شد، بتواند از آنجا دور شود، دماسنج به شما کمک خواهد کرد دمای هوای اطراف قفس را اندازه گیری کنید اما دور از دسترس پرنده نگه دارید، ارتباط با گرما می¬تواند اغلب طوطی ها را نیاز به نوشیدن کند، همچنین او را خاطرجمع کنید که به آسانی به آب و مواد غذایی غنی مانند (سیب – انگور) دسترسی دارد. یک مرتبه که طوطی شما در گرما قرار گرفته است یا دامپزشک تماس بگیرید و علائم را برایش شرح دهید و از او تقاضا کنید، اندازه¬های اضطرای را بگیرد. بنابر روش¬های دامپزشک، طوطی را در گرما نگه دارید، به آرامی اقدام کنید و قفس را به جایی که شما می¬توانید از پرنده نگهداری کنید، حمل کنید زیرا استرس حال او را وخیم¬تر می¬کند.

مواد اولیه
- گاز استریل برای جلوگیری از ریزش خون
- مداد بندآورنده خون برای جلوگیری از خون پنجه¬ها و منقار منحصرا استفاده می¬شود
- کرم ضد باکتری
- آمادگی برای خوراکی¬های پختنی
- قفس فقط با نشیمنگاه در پایین حمل شود
- تعادل الکتریکی با کیفیت عالی
- هماهنگی با دامپزشک تکنیکهای ماهرانه 
-راه حل¬های الکترونیک
- حوله با رنگ طبیعی سفید یا کرم (حوله های تیره ممکن است پرنده را به وحشت بیاندازد)
- پودر مولتی ویتامین
- پودر گلوکز – لامپ گرم کننده سرامیک مادون قرمز برای قفس یا بیمارستان
- دماسنجی برای اندازه گیری حرارت محیطی
- سرنگ و قاشق مخصوص برای غذا دادن یا دارو به پرنده 
- مواد انرژی¬زا

اکثر طوطی¬ها توسط درها و پنجره های باز می¬گریزند. اما مالکینی که عادت دارند پرنده شان روی دست یا شانۀ آنها بنشیند، اغلب دیده شده که در حین اینکه با بی¬احتیاطی آنها از منزل خارج شده-اند و طوطی از روی شانه آنها فرار کرده است، بهتر است از نشاندن پرنده به روی شانه¬هایتان جداً خودداری کنید و بیشتر ترجیح بدهید که پرنده به روی دست شما بنشیند. طوطی¬های خاکستری در حدود 15 کیلومتر در ساعت پرواز می¬کنند و چه باید کرد اگر پرنده¬تان در عرض چند دقیقه فرار کند و کیلومترها از شما دور شود؟
چنانچه یک پرنده به خاطر وحشت فرار کرد، او مدت زیادی پرواز خواهد کرد قبل از اینکه از روی اجبار جایی بنشیند. برعکس طوطی خاکستری زمانیکه آرام است، فرار می¬کند و به ندرت خیلی دور خواهد رفت. او یک دایره بزرگ را در محل پرواز رسم می¬کند برای پیدا کردن یک مکان نزدیک، که بتواند در آنجا بنشیند. اکثر طوطی-های خاکستری وقتی در بیرون پرواز می¬کنند به آسانی به هم می-ریزند و هرگز صمیمی نمی¬شوند. طوطی¬های خاکستری، نشستن روی نشیمنگاه که در پایین واقع شده است را دوست ندارند بویژه که قبلاً به آن شناختی هم نداشته¬اند، شاخه¬های درختان که توسط باد تکان می¬خورد، می¬تواند باعث وحشت پرنده بشود.
همچنین سرپناه¬های عریان یا آنتن¬های تلویزیون پرنده را برای نشستن ترغیب خواهند کرد در زمانیکه در جستجو کردن در نوک درختان از پا افتاده¬اند.
طوطی¬ها اغلب در نوک درختان بلند اطراف می¬نشینند، سپس سعی می-کنند خود را در حین فرود آمدن، در لای شاخ و برگها پنهان کنند. در این مرحله پرنده عصبی خواهد بود و دوباره پرواز خواهد کرد که بتواند احساس آرامش کند. در زمستان، وقتی که درختان بدون شاخ و برگ هستند، شما می¬توانید پرندگان را با مشاهده بوسیله دوربین پیدا کنید. برعکس در پائیز و تابستان، نشان کردن طوطی-تان بسیار مشکل است، در این حالت با اعتماد كردن به گوشهایتان شروع کنید. مراقب صدای پرنده¬تان باشید. پرندگان داخلی رام شده (پرندگان مختلفی که در خانه زندگی می¬کنند) اغلب یک صدایی را برای پاسخ دادن به پرستارشان به کار می برند، زمانیکه شما طوطی-تان را جستجو می¬کنید. او را صدا بزنید و سوت بزنید طبق عادتی که قبلا داشته¬اید.


با اطلاعات اطرافتان ارتباط برقرار کنید.
اکثر مردم در جریان مفقود شدن طوطی¬تان خواهند بود و بیشتر شما شانس خواهید داشت که آنرا درک کنید و اطلاعات داشته باشید. از اعلامیه و عکس پرنده¬تان و جریانات مفقود شدن او فتوکپی تهیه فرمائید. سپس آنرا حداقل در محله¬تان به جریان بیاندازید و تمام هماهنگی¬ها و همکاریها را در نظر بگیرید. زمانیکه یک نشانه غیر بومی را به عنوان مثال در باغ دیدید، پلیس را خبر کنید و یا به دامپزشک و سازمان حمایت از حیوانات گزارش بدهید. به تماس گرفتن برای شرح دادن در مورد طوطی¬تان فکر کنید.

دوباره فرودآمدن پرنده را تحریک کنید!
زمانیکه طوطی¬تان در بالاترین نقطه درخت قرار دارد و وحشت بیشتری برای فرودآمدن به روی نشیمنگاهش و پرواز به سوی شما وجوددارد، شما با مشکلاتی مواجه خواهید شد. استعداد پرنده ایجاب می¬کند که به او دیکته کنید برای امنیت بیشتر آن بالا بماند، یک پرنده اغلب فرود آمدن را قبول خواهد کرد، چنانچه شما موفق بشوید که به او نزدیک¬تر شوید به روشی که او بتواند به سمت شما بدون نیاز به پرواز بیاید.
شما بدون شک به یك نردبان برای نزدیک شدن به پرنده نیاز خواهید داشت، گاهی اوقات بالا رفتن بیش از یك متر برای فرود پرنده و دوباره بدست آوردن او و پاداش دادن به او زحمت فراوانی دارد. یک مرتبه نزدیک طوطی رفته و به او یک شیرینی بدهید. در طی اینکه او را مطمئن می¬سازید که در کنارش می¬مانید (طوطی¬های رام شده آسانتر باز می¬گردند.)
متناسب با عادت همیشگی طوطی¬تان او را با دست جا به جا کنید، شما باید تصمیم بگیرید که چطور او را دستگیر کنید، پرندگان بر طبق فرمانها پاسخ خواهند داد، چنانچه شما طوطی¬تان را تربیت کرده¬اید، آسان است که از او تقاضا کنید به روی دست شما سوار بشود، چنانچه او در بالای درخت است، یک ساک و یا یک جعبه برای دوباره فرود آمدن او لازم می¬باشد. یک روبالشی کوچک می¬تواند ساک مناسبی باشد. باید یک طناب ریل مانند و یا یک بند داشته باشید برای اینکه از روی شانه شما عبور کند و شما دستهای آزادتان را برای پیاده شدن از نردبان بگذارید.
چنانچه شما طوطی¬تان را پیدا کردید اما برای اینکه او را قبل از شب دستگیر کنید، ناتوان بودید ، برای فعالیت مجدد، فردای آن روز، وقتی روز شد به همان مکان دوباره بیاید. در تابستان قبل از 4 صبح در آن مکان باشید، طوطی¬تان مطمئنا حرکت خواهد کرد بسیاری از طوطی¬ها در شب پرواز می¬کنند.

صفحه عنوان/ كلمه صفحه عنوان/ كلمه
6 عادت، جاک، کانگُُ، طوطی وحشی 50 کلسیم، ترکیبات، وزن، ویتامین D3،، روند غذایی 
8 مواد غذایی، گروه، پرندگان اجتماعی 52 تربیت، آموزش ، شیرینی ها، آنالیز رفتار عملی (ABA)، ارتباطات، فهمیدن یک طوطی
10 گروه، زبان، جسم، جیغ، 54 تربیت، بدست آوردن اعتماد، رفتار از روی وحشت، قفس، حافظه
12 رفتارهای تهاجمی، رو به رو شدن، جوجه ها، خطر 55 قفس
16 آموزش، اسارت، طبیعی 56 تربیت، فرمان ها
18 اسارت، جاک، جوجه ها، طوطی وحشی 58 پیاده شو، سوار شو، تربیت
19 دردسرهای رفتاری 60 برو
20 اسارت، طوطی آمازون، گروه، هوش، احساسات، درخت کاکائو، رقابت، دردسرهای رفتاری، پیکیج 62 پرواز کن
22 خریدن، عامل، سلامتی، انتقال، بیماری، گواهی تولد، خریدن یک طوطی 63 بیا اینجا
23 اسیداوریک 64 تحرک
24 اسارت، کاراکتر طوطی، گواهی، وفق دادن یک طوطی، اس پی آ، برنامه ها، پرنده بالغ، پرنده بیمار 66 حفاظت، دومین پرنده، سوالات
26 آناتومی، سومین پلک 68 بزاق
28 چشم 70 کوتاه کردن بالها 
29 مزه 74 نظافت قفس
30 ظرفیت، گردش خون، کیسه هوا، قلب، سیستم تنفس، دمای بدن 75 آخور
32 منقار، پرنده بالغ، پرنده سالم 76 کوتاه کردن ناخنها، کوتاه کردن منقار
34 قلب، پرواز، عضلات 77 تعطیلات
36 اسارت، قلب، پرواز، عضلات 78 اعتماد و مشکلات، جوجه ها، گاز گرفتگی
38 میزان امنیت، آشپزی، ترس، آینه 81 پیکیج
40 توانایی، مسکن، بینش 82 فریاد، عصبی مزاج، ترس
42 شیرینیها، وسایل بازی، مرتب کردن قفس، انتخاب قفس، 86 علایم بیماری، سلامتی، درمان، پرنده سالم، پرنده بیمار
44 پناهگاه، وسایل بازی، قفس، نشیمنگاه، میزان امنیت، آینه 87 تجهیزات
46 وسایل بازی، جایگاه پرندگان 90 فرار از خانه، احساس وحشت
48 مواد غذایی مقوی، میزان امنیت، نیاز به مواد غذایی، ترکیبات، روند غذایی 93 اس پی آ، مواد
49 نیاز به مواد غذایی، روند غذایی


فروشگاه طوطی سانان

آناتومی طوطی سانان

رفتار شناسی و روانشناسی

آموزشی ها و دانستنی ها

تغذیه طوطی سانان

پرورش جوجه طوطی و تکثیر

تشخیص سن و جنسیت طوطی

حمایت از طوطی ها

بیماری های طوطی سانان

اخبار سایت طوطی

دانلود فیلم آموزشی طوطی

طنز از دنیای طوطی

Go to Top